نکاتی پیرامو ن ایجاد و ویرایش نمودار در اکسل
اگر بخواهیم با عملکردتابع Offset بیشتر آشنا شویم باید بیان کردکه آدرس یک سلول رابه تعدادی که مشخص میکنید محدوده داده اید را به شما نشان مید هد .
برای آشنایی بیشتر با ما همراه باشید .
آرگومانهای فرمول Offset در اکسل به شرح زیر است :
آدرس سلول مبدأ را میخواهد.
سوال می کنداز چند تا سطر بالاتر یا پائینتر از آدرسی که در آرگومان اول داده اید محاسبه کند .مثلا اگر آرگومان اول B5 را انتخاب کنبد و در آرگومان دوم عدد ۲ را وارد کنید نقطه شروع را B7 در نظر میگیرد و اگر -۲ قرار دهید دو سطر به عقب بر می گرده و B3 راملاک قرار میدهد .
اگر آرگومان اول B5 را انتخاب کنبد و در آرگومان دوم عدد ۰ را وارد کنید و آرگومان سوم را ۱ قرار دهید نقطه شروع شما به C5 تغییر میکند
یعنی اکسل از C5 شروع به محاسبه میکند اگر هم عدد منفی قرار دهید به ستون عقبتر و از A5 محاسبه میکند
نکته:3 آرگومان اول اجباری است و حتما باید مفدار را وارد کنید و میتوانید آرگومان های بعدی را براساس قرار دهید.
ارتفاع داده ای را مشخص میکند یعنی اگر ما آرگومان اول را A1 انتخاب کنیم و آرگومان دوم و سوم را ۰ قرار دهییم و آرگومان چهارم که ارتفاع است را عدد ۳ در نظر بگیریم . اکسل رنج A1:A3 را در نظر میگیرد و مقدارهایش رو برمی گرداند .
مشابه آرگومان چهارماست ولی در عرض محاسبه میکند
OFFSET(A1,0,0,0,3)
برای اینکه توابع اکسل درست کار کنند باید آنها را به شکل خاصی بنویسید که در واقع املاء دستور می باشد. ساده ترین املاء نوشتاری توابع به این شکل است که ابتدا یک علامت برابری (=) قرار می دهید، سپس نام تابع را می نویسید و در ادامه یک یا چند پارامتر را برای آن معرفی می کنید. پارامترها حاوی اطلاعاتی هستند که شما می خواهید روی آنها محاسبه انجام بگیرد.
پارامترهای توابع می توانند به یک سلول اکسل و یا به یک مجموعه سلول در اکسل اشاره داشته باشند. پارامترها باید داخل پرانتز محصور شوند. تعداد پارامترها با توجه به املاء تابع مشخص می شود.
برای مثال، تابع زیر میانگین دامنه سلولی B1:B9 را محاسبه می کند. این تابع تنها یک پارامتر دارد.
=AVERAGE(B1:B9)
اگر یک تابع دارای چندین پارامتر باشد، پارامترها را باید با علامت ویرگول (comma) از یکدیگر تفکیک کنید. برای مثال، تابع زیر مجموع تمامی سلولهایی را که در پارامترهای تابع مشخص شده است را محاسبه می کند.
=SUM(A1:A3, C1:C2, E1)
توابع خیلی متنوعی در اکسل وجود دارند. در ادامه برخی از پرکاربردترین های آنها را ذکر می کنیم:
دستور AutoSum به شما این امکان را می دهد تا خیلی سریع پر کاربردترین توابع اکسل شامل SUM،AVERAGE،COUNT،MIN و MAX را بتوانید استفاده نمایید، در مثال زیر ما با استفاده از ویژگی AutoSum تابع SUM را ایجاد می کنیم.
➊ ابتدا سلولی را که می خواهید تابع را در آن ایجاد کنید را انتخاب کنید. در این مثال ما سلول D13 را انتخاب می کنیم.
➋ در تب Home و در قسمت Editing ، بر روی فلش کوچکی که کنار دستور AutoSum قرار دارد کلیک کنید. سپس از گزینه های باز شده تابع مورد نظرتان را انتخاب کنید. در این مثال ما تابع Sum را انتخاب می کنیم.
➌ اکسل بصورت اتوماتیک تابع مربوطه را در سلول انتخاب شده ایجاد می کند. همینطور یک دامنه سلولی را بصورت اتوماتیک انتخاب می کند و از آن بعنوان پارامتر تابع استفاده می کند. اگر پارامترهایی را که اکسل انتخاب کرده است مد نظر شما نباشد می توانید پارامترهای مد نظرتان را به صورت دستی وارد نمایید.
➍ دکمه اینتر را بفشارید. تابع محاسبه شده و نتایجش نمایش داده می شود. در مثال ما مجموع دامنه سلولی D3:D12 مقدار $765.29 می باشد.
اگر نام تابع را بدانید خودتان می توانید مستقیما آن را تایپ کنید. در مثال زیر ما از تابع AVERAGE بصورت دستی استفاده خواهیم کرد.
➊ سلولی را که می خواهید تابع را در آن ایجاد کنید، انتخاب نمایید، در این مثال ما سلول C10 را انتخاب می کنیم.
➋ ابتدا علامت مساوی (=) و سپس نام تابع مورد نظرتان را تایپ کنید. همچنین درهنگام تایپ یکسری نام بصورت اتوماتیک ظاهر می شود که به جای تایپ می توانید از بین آن گزینه ها نیز تابع مورد نظرتان را انتخاب کنید. در این مثال ما عبارت زیر را تایپ می کنیم :
=AVERAGE
➌ دامنه سلولی مورد نظر را در بین دو پرانتر وارد کنید. در این مثال ما دامنه سلولی (C3:C9) را وارد می کنیم.
➍ دکمه اینتر را بفشارید. تابع محاسبه شده و نتایجش نمایش داده می شوند. در مثال ما تابع میانگین سلولها را محاسبه می کند.
اگر چه صدها تابع در اکسل وجود دارد، توابعی که شما استفاده می کنید بستگی به نوع داده اطلاعات شما نیز دارد. لازم نیست تا تک تک توابع را حفظ کنید، اما مرور کلی آنها به شما کمک می کند تا در مواقع لزوم یادتان باشد که چنین توابعی وجود دارند و می توانید از آنها استفاده نمایید. همچنین در تب Formulas کتابخانه توابع بصورت دسته بندی شدی در اختیار شما قرار دارد.
در مثال زیر ما از تابع COUNTA استفاده می کنیم تا تعداد سلولها را بدست بیاوریم. برخلاف تابع COUNT که برای محاسبه تعداد سلولهای با نوع داده عددی کاربرد داشت، تابع COUNTA تعداد سلولهای هر نوع داده ای را محاسبه می کند.
➊ سلولی را که قصد ایجاد تابع در آن را دارید انتخاب کنید، در این مثال ما سلول B17 را انتخاب می کنیم.
➋ تب Formulas را انتخاب کنید تا به کتابخانه توابع دسترسی داشته باشید.
➌ در کتابخانه توابع دسته بندی مورد نظر و سپس تابع مورد نظر را انتخاب نمایید. در این مثال ما دسته بندی More Functions را انتخاب می کنیم و سپس نشانگر ماوس را بر روی گزینه Statistical می بریم.
➍ تابع مورد نظرتان را از لیست انتخاب کنید. در این مثال ما تابع COUNTA را انتخاب می کنیم، این تابع تعداد سلولهایی که مقدار داشته باشند را محاسبه خواهد کرد، صرفنظر از اینکه نوع داده آن سلول چه نوعی باشد.
➎ پنجره پارامترهای تابع نمایش داده می شود. ابتدا فیلد Value1 را انتخاب کنید و سپس سلولهای مورد نظرتان را تایپ و یا انتخاب کنید. در این مثال ما دامنه سلولی A3:A12 را وارد می کنیم. شما ممکن است بخواهید با وارد کردن مقادیری در فیلد Value2 پارامترها را بیشتر کنید اما ما در این مثال به همان دامنه سلولی A3:A12 اکتفا می کنیم.
➏ وقتی پارامترها را وارد کردید OK کنید.
➐ تابع محاسبه شده و نتایجش نمایش داده می شود.
اگر چه کتابخانه توابع یک محل فوق العاده برای جستجوی توابع اکسل می باشد، بعضی اوقات شما ممکن است ترجیح بدهید که نام یک تابع را از طریق جستجوی آن پیدا کنید. این کار را می توانید با استفاده از دستور Insert Function عملی کنید. بسته به نوع فانکشنی که به دنبالش هستید شاید اوایل کار کمی آزمون و خطا داشته باشید، البته آنهم با کمی تمرین و ممارست حل می شود و بعد از آن خواهید دید که دستور Insert Function یک ابزار قدرتمند و فوق العاده برای یافتن سریع توابع در اکسل می باشد.
در مثال زیر ما میخواهیم از توابع محاسباتی تاریخ در اکسل استفاده کنیم.
➊ سلول مورد نظر برای ایجاد تابع را انتخاب کنید، در این مثال ما سلول G3 را انتخاب می کنیم.
➋ تب Formulas و سپس دستور Insert Function را انتخاب کنید.
➌ صفحه دستور Insert Function باز می شود.
➍ کلمه کلیدی که نمایانگر دستور مورد نظرتان است را تایپ کنید، در این مثال ما عبارت count days را تایپ می کنیم. و سپس دکمه Go را می زنیم.
➎ در بین نتایج دنبال نتیجه مورد نظرتان باشید، آن را انتخاب کنید و سپس OK کنید. در این مثال ما تابع NETWORKDAYS را انتخاب می کنیم، که تعداد روزهای کاری (غیر تعطیل) بین دو تاریخ را محاسبه می کند.
➏ پنجره Function Arguments باز می شود. در این پنجره باید پارامترهای تابع را تعیین نمایید. در این مثال ما برای پارامتر Start_date سلول E3 و برای پارامتر End_date سلول F3 را وارد می کنیم.
➐ وقتی پارامترها را وارد کردید OK کنید.
➑ تابع محاسبه شده و نتایج آن نمایش داده می شود.
یکی از این روشها استفاده از متد End از شیئ Range می باشد.
آموزش اکسل را با مثال آغاز می کنیم
مثال های زیر را ملاحظه فرمایید :
مثال ۱ : ماکروی زیر آخرین خانه غیرخالی در ستون A (از خانه A1 به پایین قبل از اولین خانه خالی) را انتخاب می کند :
مثال ۲ : ماکروی زیر آخرین خانه غیرخالی در ستون A را انتخاب می کند :
مثال ۳ : ماکروی زیر آخرین خانه غیرخالی در سطر ۱ (از خانه A1 به جلوقبل از اولین خانه خالی) را انتخاب می کند :
مثال ۴ : ماکروی زیر آخرین خانه غیرخالی در سطر ۱ را انتخاب می کند :
ابزار GoTo Special در اکسل گزینه برای مراجعه به آخرین خانه دارد :
همین کار را می توان با استفاده از ماکرو و با دستور زیر انجام داد :
با ما همراه باشید
ویژگی Conditional Formatting در اکسل این امکان را به شما می دهد که بتوانید مقادیر تکراری را در یک محدوده با رنگ دلخواه مشخص کنید.
حال فرض کنید که در لیست زیر می خواهید سطرهای تکراری را با رنگ زرد مشخص کنید.
برای انجام این کار باید کمی فرمول نویسی کنید !
ابتدا محدوده لیست را انتخاب کنید و سپس در روبان Home گزینه Conditionam Formatting را باز کرده و گزینه New Rule را انتخاب کنید.
سپس در پنجره باز شده گزینه آخر (Use a formula to ) را انتخاب کرده و فرمول زیر را در آن بنویسید :
=COUNTIFS($B$3:$B$19;$B3;$C$3:$C$19;$C3;$D$3:$D$19;$D3)>1
و در پایان روی دکمه Format کلیک کرده و رنگ زمینه زرد را برای آن انتخاب کنید و با OK نهایی پنجره را ببندید.
مشاهده خواهید کرد که سطر های با محتوای کاملا تکراری با رنگ زمینه زرد مشخص می شوند.
تغییر نحوه راست چین و چپ چین کردن ستون های کاربرگ اکسل بسیار ساده میباشد و کاربر براحتی قادر خواهد بود تا این تغییر را بر روی کاربرگ مورد نیاز خود اعمال نماید. برای چگونگب نحوه تغییر چینش ستون ها در کاربرگ اکسل همراه ما باشید با:
نحوه تغییر چینش سلول ها (ستون ها) بسیار ساده میباشد. برای این کار کافیست ابتدا کاربرگ مورد نظر و یا برنامه اکسل را باز کنید.
حال از سربرگ Page Layout به کاربرگ Sheet option بروید. در این کاربرگ گزینه Sheet-Right-to-Left قرار داده شده است.
در حالتی که کاربرگ چپ چین باشد این گزینه در حالت غیر فعال میباشد.
اما برای راست چین کردن برگه کافیست بر روی این گزینه کلیک کنید. با این کار این گزینه به حالت هایلایت تغییر پیدا میکند و برگه شما نیز راست چین خواهد شد.
در این قسمت بخش کوچک از کاربرگ های راست چین و چپ چین را مشاهده مینمایید.
تمام برنامه های ویندوز،خصوصیتی دارند که به آن (بریدن و چسباندن)گفته می شود . اکسل هم این خصوصیات را دارد و در آن می توان محتویات هر سلول و یا هر منطقه از سلولها را به سادگی،از جایی از جدول برید و حذف کردوبه جای دیگری چسباند .نحوه ی عمل چنین است:
1-سلول یا منطقه ی مورد نظررا انتخاب می کنید .
2-در نوار ابزار اکسل ،روی نشانه برش (cut)،کلیک می کنید در این هنگام به دور منطقه ی انتخاب شده مرز متحرک ظاهر می شود که نشان میدهد ،منطقه ی مورد نظر بریده شده است.
بریدن و چسباندن در اکسل
تمام برنامه های ویندوز،خصوصیتی دارند که به آن (بریدن و چسباندن)گفته می شود . اکسل هم این خصوصیات را دارد و در آن می توان محتویات هر سلول و یا هر منطقه از سلولها را به سادگی،از جایی از جدول برید و حذف کردوبه جای دیگری چسباند .نحوه ی عمل چنین است:
1-سلول یا منطقه ی مورد نظررا انتخاب می کنید .
2-در نوار ابزار اکسل ،روی نشانه برش (cut)،کلیک می کنید در این هنگام به دور منطقه ی انتخاب شده مرز متحرک ظاهر می شود که نشان میدهد ،منطقه ی مورد نظر بریده شده است.
3-در سلول مورد نظر برای انتقال کلیک کنید تا انتخاب شود.
4-روی نشانه چسباندن (paste) در نوار ابزار اکسل ،کلیک کنید.منطقه ی سلول مورد نظر،در مکان جدید چسبانده واز جای قبلی ناپدید می شود.
بریدن و چسباندن باعث میشود که محتوای سلول ها از جای اولیه خود کنده و در جای جدیدی چسبانیده شوند. اما موارد بسیاری هست که نمیخواهید محتوای سلول ها دست بخورد و تنها میخواهید در جای دیگر، یک نسخه دیگر از آنها را داشته باشید. در این حالت ، باید ابتدا سلول های مورد نظر را به تخته برش ویندوز کپی کنید و بعد در جای جدید بچسبانید.
برای این کار، به روش زیر عمل کنید:
1-سلول یا منطقه مورد نظر را انتخاب کنید.
2- در نوار ابزار اکسل، روی نشانه برش (copy)، کلیک کنید. در این هنگام، به دور منطقه انتخاب شده مرز متحرکی ظاهر میشود که نشان میدهد منطقه مورد نظر، در تخته برش(clipboard) ویندوز ، قرار داده شده است.
3- دور سلول مورد نظر برای انتقال ، کلیک می کنید تا انتخاب شود.
4- روی نشانه چسباندن در نوار ابزار کلیک کنید تا یک نسخه از محتویات منطقه انتخاب شده در مکان جدید قرار داده شود. داده های اصلی دست نمی خورند و سر جای خود می مانند.
در فرمول ها و توابع اکسل ، همواره از محتوای سلول ها و مناطق دیگر، استفاده میشود. در واقع ، فرمول ها و توابع، به سلول های دیگر که مرجع آنها هستند مراجعه میکنند.
در اکسل دو نوع مرجع سلول وجود دارد: مرجع نسبی(relative reference) و مرجع مطلق (absolute reference). وقتی فرمولی را از یک سلول به سلول دیگر کپی کنید، متوجه تفاوت این دو مرجع خواهید شد. برای مشاهده این تفاوت تمرین زیر را انجام دهید.
مرجع مطلق، همواره دقیقا به سلول های خاصی مراجعه میکند و تفاوت ندارد که فرمول را در کجای جدول اکسل، کپی کرده باشید.
برای اینکه مرجع مطلق رابه اکسل بشناسانیم بایداز علامت (($))استفاده کنیم.
علامت دلاررا درنشانی سلول یامنطقه،می توان پیش ازحرف نشانی،پیش از
عدد نشانی وهم پیش ازحرف وهم پیش ازعددنشانی به کاربردودرهرحالت،
نتیجه فرق خواهدکرد.جدول زیرتفاوت هارا نشان می دهد.
|
اگرفرمول مثلابه این شکل واردشود |
وقتی فرمول به جای دیگری کپی شوداتفاق زیرمی افتد. |
|
C1 |
هم ستون وهم سطرعوض می شود. |
|
C1$ |
ستون عوض نمی شودولی عرض عوض می شود. |
|
C$1 |
ستون عوض می شودولی سطرعوض نمی شود. |
|
C$1$ |
ستون وسطر،هیچ یک عوض نمی شوند. |
شمامی توانید درحین وارد کردن نشانی سلول یامنطقه،مستقیماّ علامت $راتایپ کنیدویا می توانید پس ازتایپ آن،با زدن کلیدf4نشانی رابه صورت مطلق درآورید.
وقتی نشانی سلول راتایپ کردید،باهربارفشار دادن کلید f4درصفحه کلید،یکی از انواع مرجع جدول فوق درنشانی فرمول اعمال خواهدشد.هروقت به نوع مرجع موردنظر رسیدید،می توانید کار راادامه دهید.
در این جدول سطر هشتم جمع سطرهای بالا و ستون E جمع ستون های سمت چپ آن است.
بنابراین،کافی است فروش های فروردین،اردیبهشت و خرداد را وارد کنیدو از طریق تابع SUM،سطر 8 و ستون E،را پر نمایید.
2-سلول B8 را در سلول B9،سلول C8 را در سلول C9 و سلول D8 را در سلول D9 کپی کنید.چه اتفاقی افتاد؟
3-روی سلول B9 دو بار کلیک کنید.آیا منطقه ی تابع جمع آن درست است؟روی سلول C9 و D9 هم دو بار کلیک کنید.آیا منطقه ی تابع جمع آن ها درست است؟چرا غلط است؟
سلول های B9،C9،D9 را پاک کنید.
4-اکنون روی سلول B8 کلیک کنید و در نوار فرمول، کل فرمول آن را انتخاب کنید.کلید F4 را فشار دهید.در نوار فرمول چه تغییری در فرمول مشاهده می کنید.چند بار کلید F4 را بزنید و تغییرات فرمول را مشاهده کنید.اکنون به قدری کلید F4 را بزنید تا فرمول به شکل کاملاً مطلق =SUM($B$5:$B$7) درآید.حالا کلید ENTER را بزنید.
5-اکنون سلول B8 را در سلول B9 کپی کنید.محتوای سلول B9 را با B8 مقایسه نمایید،نتیجه را شرح دهید.
6-روی سلول B9 دو بار کلیک کنید.منطقه یاب کدام منطقه را نشان می دهد؟حال روی سلول B8 دو بار کلیک کنید.منطقه یاب کدام منطقه را نشان می دهد؟علت چیست؟
7-فرمول های موجود در سلول های C8 و D8 را هم نسبی و در سلول های C9 و D9 کپی کنید.اگر این عمل را درست انجام دهید،محتوای سلول های بالا،با سلول های پایین باهم برابر خواهند بود.فایل را برای استفاده ی بعدی ذخیره کنید.اگر تمام فرمول را انتخاب کنید،F4 روی تمام آن عمل می کند اما اگر بخشی از فرمول را برگزینید،F4 روی همان بخش انتخاب شده عمل می کند.
یک راه دیگر برای کپی کردن داده های یک سلول در سلول های دیگر این است که دستگیره ی پر کردن آن را با ماوس بگیرید و به هر تعداد سلول که می خواهید،بسط دهید.طرز استفاده از دستگیره ی پر کردن را قبلاً دیده ایم.با تمرینی،مطلب را خواهیم آموخت:
1 – در تمرین قبل ، در سلول B3 ، کلمه فروش را تایپ کنید که با سلول پایین آن فروش فروردین خوانده شود .
2 – اکنون دستگیره ی پرکردن سلول B3 را بکشید و تکمه ی ماوس را رها کنید . چه اتفاقی افتاد ؟ شرح دهید .
استفاده از عمل « کشیدن و رها کردن »
( Drag & Drop)در ویرایش داده ها
یکی از راههای دیگر انتقال داده ها در کاربرگ،به کار گرفتن عمل «کشیدن و رها کردن»داده ها با ماوس است.در این عمل،نقش اصلی را با ماوس بر عهده دارد.
برای جابه جا کردن داده ها (مشابه بریدن و چسباندن)باید به طریق زیر عمل کنید:
1-منطقه مورد نظر را با ماوس یا صفحه کلید،انتخاب کنید.
2-مکان نمای ماوس را روی مرز منطقه انتخاب شده قرار دهید و کلید ماوس را فشار دهید و در همان حالت نگه دارید.
3-مکان نما را حرکت دهید و به جایی که می خواهید داده ها به آن منتقل سشوند بیاورید و کلید ماوس را رها کنید.
برای کپی کردن همان منطقه به جای جدید،فقط کافی است که در مرحله 3،به هنگام حرکت مکان نمای ماوس،کلید Ctrl را نیز پایین نگه دارید.
سلول هایی که با شیوه کشیدن و رها کردن منتقل یا کپی می کنید، باید به هم چسبیده باشند،یعنی مناطق گسسته را با این روش نمی توانید حرکت دهید.
«لغو کردن» [Undo] و «انجام مجدّد
اکسل ، هر کاری را که شما انجام می دهید، یادداشت می کند. بنابراین همیشه می داند که در اثر کدام عمل شما ،چه تغییری در کار برگ حاصل شده است.پس،همیشه می توانید آخرین عمل خود را لغو کنید و به محض انجام کار، همه چیز به یک مرحله قبل بر میگردد.به این خصوصیّت اکسل «لغو عمل»[Undo] می گویند.
اما اکسل،هر عملی را که شما لغو کنید دور نمی اندازد و فراموش نمی کند ؛ بلکه آن را در جای دیگری یادداشت می کند.
بنابراین ، اگر شما پشیمان شدید و خواستید عملی را که لغو کرده بوده اید دوباره انجام دهید،می توانید این کار را از طریق خصوصیّت«انجام مجدّد عمل»[Redo] صورت دهید. نشانه های «لغو عمل» و«انجام مجدّد عمل» ،در نوار ابزار استاندارد اکسل قرار گرفته است.
در منوی Edit هم فرمان UndoوRedo وجود دارد.
چاپ
اکسل می تواند به سادگی کاربرگ شما را چاپ کند . اما همیشه توصیه می شودذ پیش از چاپ چیزی را که میس خواهید چاپ شود ، پیش نگری (Preview) کنید .
در پیش نگری چاپ متوجه می شوید که در هر صفحه چاپ شده ، چه بخشهایی از کاربرگ چاپ می شود . در ضمن ، تمام خصوصیات آرایشی را کهبرای صفحه چاپی در نظر گرفته اید در پیش نگری آن می بینید . همچنین می توانید تعیین کنید .
برای پیش نگری چاپ با ماوس روی کلید « پیش نگری » یا همان Preview print در نوار ابزار استاندارد کلیک کنید . بالافاصله کاربرگ به صورتی که چاپ خواهد شد در صفحه ، نمودار خواهد شد .
کاربرگ در پنجره ی پیش نگری ، به نمایش در می آید و به اندازه ای کوچک می شود که در یک صفحه جا بگیرد . و شکل صفحه چاپ را کاملا به شما نشان می دهد . اما در این نوع نمایش نمی توانید ، صفحه چاپی را بخوانید . برای این کار باید با استفاده از کلید Zoom تصویر را بزرگ و قابل خواندن کنید . وقتی روی نشانه ی بزرگ نمایی کلیک کنید ، ابزار بزرگ نمایی ، به شکل یک ذره بین ظاهر می شود . با این ذره بین ، هر کجا که یک بار کلیک کنید ، بزرگ نمایی از آنجا شروع می شود . اگر یک بار دیگر با همین نشانه ، کلیک کنید ، بزرگ نمایی به حالت قبلی خویش باز می گردد .
در بالای پنجره پیش نگری چند نشانه ی دیگر هست که بر نحوه ی چاپ یا پیش نگری ، تاثیر می گذارد . و بدین شرح اند .
نشانه ی Next ( صفحه بعدی ) : با کلیک کردن روی آن ، به صفحه ی قابل چاپ بعدی خواهیم رفت .
نشانه ی Previous ( صفحه ی قبلی ) : با کلیک کردن روی این نشانه ، به صفحه ی قابل چاپ قبلی خواهیم رفت .
نشانه ی Margins ( حاشیه ها ) : با کلیک کردن روی این نشانه ، خطوط حاشیه ی صفحه چاپ و نیز فاصله های جدول چاپی را می توانید تنظیم کنید . خطوط و علایمی کهذ پس از زدن این کلید ، در صفحه چاپی ظاهر می شوند ، همگی با استفاده از ماوس جابه جا می گردند در این روش می توانید تنظیم های گوناگونی به عمل آورید .
نشانه ی Page break preview ( پیش نگری مجزا شدن صفحات ) : با کلید زدن روی این نشانه ، نمای کوچک شده ای از کاربرگ ، ظاهر می شود که خطوط برش چاپ در آن ترسیم شده است . و صفحات از هم مجزا شده اند . در زمینه ی صفحه هم شماره صفحه گذاشته شده است.
نشانه Close ( بستن ) : این نشانه پنجره ی پیش نگری چاپ را می بندد .
نشانه ی Help ( کمک ) : با زدن این نشانه ، امکسل در زمینه ی چاپ به شما کمک می کند .
یکی از نشانه های منوی پیش نگری preview، که Page set up است ، منویی با همین نام را بر صفحه ظاهر می کند که از طریق آن نیز برخی از پارامترهای چاپ ، تعیین می شود . در اینجا به آن منو پرداخته می شود .
تعیین جهت صفحه:
با کلیک کردن روی عنوان portrait، صفحه چاپ به شکل ایستاده خواهد بود. اگر روی عنوان landscape کلید بزنید ، صفحه ، در جهت خوابیده چاپ خواهد شد.
تعیین دقیق حاشیه های چاپ:
دیدیم که میتوان خطوط تعیین حاشیه ها را با ماوس حرکت داد و حاشیه های چهارگانه صفحه را مشخص کرد ، اما این کار زیاد دقیق نیست. با این همه اگر میخواهید این حاشیه ها را به دقت تعیین کنید ، زبانه دوم منویpage set up یعنی زبانه margins(حاشیه ها) را فعال کنید تا منو به شکل زیر در آید.
اکنون میتوانید، اندازه حاشیه ها را در منوهای با عنوان top(بالا)،bottom (پایین)،left(چپ)،right(راست) تعیین کنید. اندازه حاشیه سر صفحه و پا صفحه را نیز میتوانید با تعیین عدد دقیق در زیر عنوان header(سر صفحه) وfooter (پا صفحه) تعیین کنید.
وسط در وسط کردن منطقه چاپی:
وقتی چیزی در صفحه چاپ میشود از سمت راست حاشیه چپ تراز میشود. اگر میخواهید فاصله راست و چپ چیزی که چاپ میشود از گوشه راست و چپ صفحه به یک فاصله باشد، در قسمت center on pageاز زبانه margins ، گزینه horizotally(به طور افقی) را انتخاب کنید. اگر میخواهید فاصله بالا و پایین صفحه با آنچه در آن چاپ میشود مساوی باشد، در همین زبانه ، از منو گزینه vertically (به طور عمودی) را انتخاب کنید. بلافاصله در شکل کوچک موجود در منو ، تاثیر این انتخاب ها دیده خواهد شد و در صفحه چاپی نیز ، به هنگام چاپ اعمال خواهد شد.
تعیین سر صفحه و پا صفحه چاپی در اکسل:
برای تعیین سر صفحه و پا صفحه چاپی در منوی page set up ، زبانه header/footer را فعال میکنیم .
همان طور که ملاحظه می کنید دو خانه سفید خالی در بالا و پایین منو داریم که نماینده سر صفحه و پا صفحه چاپی هستند و باز، همان طور که مشاهدا میکنید ، در خانه زیر عنوان header(سر صفحه) و در خانه زیر عنوانfooter (پا صفحه) کلمهnone (هیچ چیز) به چشم میخورد. حالا اگر منوی footer یاheader را ، از طریق کلید زدن روی کلید پیکان دار سمت راست آن، فعال کنید، گزینه هایی را میبینید که خود اکسل، برای سر صفحه یا پا صفحه پیشنهاد می کند و با انتخاب هر کدام،آنها بلافاصله مورد استفاده قرار می گیرند .از آن جملهد اند:شماره ی صفحه ،شماره ی صفحه وتعداد کل صفحات نام فایل و شماره ی صفحه وغیره.
شما می توانید یکی از این گزینه ها را انتخاب کنید ویا،ااگر هیچ یک را نپذیرفتید،خودتان سر صفحه وپا صفحه تیین کنید.برای این کار،دو کلید در این منو موجود است که یکی CUSTOM HEADER (سر صفحه ی سفارشی)ودیگریCUSTOM FOOTER (پا صفحه سفارشی)ست.هر یک از این دو کلید را بزنید،منوی مشابهی ظاهر خواهد شد که فقط در نام متفاوت است
اکسل ،هر یک از سر صفحه و پا صفحه را به سه منطقه ی مجزا تقسیم می کند،که با نام ها ی LEFT SECTION (بخش وسط)و RIGHT SECTION (بخش راست)در منو، مشخص می شوند.در خانه های سفید پایین هریک ازاین عنوان ها میتوان چیز های متفاوتی گذاشت.
ابتدا باید بگوییم که در این سه بخش از سر صفحه و پا صفحه،هر چه میل دارید می توانید تایپ کنید.از این کلمه تا هر چه درآن جای گرفت .اما چیز ها ی دیگری هم می توانید به سر صفحه و پا صفحه بیفزایید که از طریق نشانه های منو امکان پذیر است.
از چپ به راست ،این نشانه ها به شرح زیر عمل می کنند:
هر بخش از متنی را که در سر صفحه یا پا صفحه تایپ کرده اید ،انتخاب کنید .سپس ،با استفاده از این کلید می توانید برای آن بخش انتخاب شده،نوع قلم حروف،اندازه و شیوه ی نگارش تعیین کنید.
کلیک کردن روی این نشانه ،باعث می شود که کد &(PAGE) به سر صفحه یا پا صفحه ی شما افزوده شود. اکسل،به جای این کد شماره ی صفحهد چاپی می گذارد.
کلیک کردن روی این نشانه ،باعث می شود،کد &(PAGE) به سر صفحه یا پا صفحه ی شما افزوده شود.اکسل به جای این کد،تعداد کل صفحات چاپی را می گذارد.
کلیک کردن روی این نشانه ،به سر صفحه یا پا صفحه ی شما ،کد &(DATE) را می افزاید و در چاپ باعث می شود که تاریخ روز به جای آن چاپ شود.
وقتی روی این نشانه کلیک کنید،کد &(TIME) به سر صفحه یا پا صفحه افزوده می شود واکسل به جای این کد در هنگام چاپ ،ساعت چاپ شدن را قرار می دهد .زمان چاپ از وقت سیستم عامل گرفته می شود.
وقتی این نشانه را کلیک کنید،کد &(FILE) به سر صفحه یا پا صفحه اضافه می شود.در هنگام چاپ به جای این کد،نام فایل چاپ خواهد شد.
با زدن این نشانه ،کد &(TAB) به سر صفحه یا پا صفحه افزوده می شود ودرهنگام چاپ ،نام کاربرگ به جای آن چاپ می شود.
تکرار سطر ها و ستون ها در نسخه های چاپی در اکسل
بیشتر وقت ها، کاربرگ بزرگ است ودر چند صفحه کنار هم چاپ می شود.در این مواقع،ممکن است بخواهید برخی سطر ها و ستونها در تمام نسخه های چاپی از کلیه ی مناطق کاربرگ چاپ شود. برای این کار از زبانه ی چهارم منوی page setup که زبانه ی sheet(صفحه ) است استفاده می کنید .
در این منو بخشی بنام print titles وجود دارد که در شکل بالا مشخص است .دراین بخش دو گزینه داریم که یکی rowz to repeat at top(سطرهایی که در بالا تکرار می شوند) و دیگریcolumns to repeat at edge(ستونهایی که در لبه تکرار می شوند )است.
در خانه ی خالی مقابل این دو عنوان می توانید سطرها یا ستون های مورد نظر برای تکرار در کلیه صفحات را مشخص کنید برای این کار :
1-پس از فعال کردن این بخش از منو در خانه ی مقابل عنوان rowz to repeat at top[ کلیک میکنید تا فعال شود .
2-روی نشانه ی کنار این خانه نشانه ی پنهان کردن موقت منو کلید می زنید تا منو موقتا پنهان شود وبیشتری از جدول اکسل که زیر ان پنهان است اشکار گردد.
3-در این منو روی سطر هایی که میخواهید در بالای هر صفحه ی چاپی تکرار شود کلیک می کنید.میتوانید یک یا چند سطر را انتخاب کنید.
4-اکنون روی تکمه کناری این منو که در شکل بالا نشان داده شده است کلید می زنید تا کل منو دوباره ظاهر شود
5-برای گزینه ی columns to repeat at edge نیز به همین ترتیب کار میکنید .
6-با استفاده از print preview حاصل کار را می بینید و اگر مناسب تشخیص دادید چاپ میکنید .
مشخص کردن ترتیب چاپ
وقتی یک کاربرگ بزرگ داشته باشید میتوانید دستور بدهید که اکسل این کاربرگ بزرگ را به چه ترتیبی قطعه قطعه و چاپ کند . برای این کار:
1- در منوی page set up زبانه ی sheetرا فعال میکنید .
2- در بخشpage order دو انتخاب است:اگر مقابل گزینه یdown then over(اول ستون ،بعد سطر )را بزنید ، ابتدا کاربرگ به شکل عمودی می برد و بعد ،هر ستون را تکه تکه چاپ میکند و به سراغ ستون بعد می رود .حال ،اگر گزینه ی،over then down(اول سطر ،بعد ستون ) را انتخاب کنید ، کاربرگ را به شکل افقی تکه تکه میکند و بعد از چاپ هر تکه ،ان را جداگانه چاپ می کند.
چاپ منطقه ی خاصی از یک کاربرگ در اکسل
بیشتر مواقع متوجه می شوید که به چاپ تمام کاربرگها نیازی نیست . و تنها چاپ بخشی از انها کفایت می کند . در اکسل می توانید دقیقا تعیین کنید که کدام منطقه را می خواهید چاپ کنید . برای این کار :
1 – در منوی page set up زبانه ی sheetرا فعال کنید .
2 – حالا در خانه ی مقابل عنوان print areae ( محدوده ی چاپ ) را کلیک کنید تا فعال شود .
3 – روی نشانه ی پنهان کردن موقت منو ، در کگوشه ی راست ، خانه ی کذکور ، کلیک کنید تا منو موقتا پنهتان شود .
4 – حالا منطقه ی مورد نظر را با ماوس یا صفحه کلید ، انتخاب کنید و مجدداً روی همان نشانه کلیک کنید .
5 – با زدن نشانه ی Preview print نتیجه را ببینید .
مشکل اینجاست که اکسل هنگام نمایش این خطا خانه مرجع را مشخص نمیکند برای همین شما باید دست بکار شوید و خانه مشکل ساز را بیابید.
در ادامه روشهایی را برای یافتن خانههای ادغام شده معرفی میشود که امیدوارم در پیشبرد کارهایتان شما را یاری دهد.
روش اول: استفاده از ابزار Find. 1. کلید میانبر Ctrl+F را فشاردهید (این ابزار در تب Home قسمت Find & Select قراردارد)
2. روی دکمه "Options" کلید کنید تا امکانات پیشرفته این ابزار برایتان به نماش درآید، کلید "Format" را یافته و روی آن کلیک کنید.
3. با فشردن کلید "Format" پنجره "Find Format" برایتان باز میشود، خوب در این قسمت شما قادر خواهید بود جستجوهای مختلفی بر اساس "Format" خانهها ترتیب دهید که در اینجا من به دنبال خانههای ادغام شده هستم.
4. خوب در پنجره "Find Format" تب "Alignment" را باز کرده تیک "Wrap Text" و "Shrink to Fit" را برداشته و کادر "Merge Cells" را تیک کنید. و کلید "Ok" کلیک کنید.
5. اگر همه مراحل را قدم به قدم با من پیش رفته باشید هم اکنون در پنجره "Find" هستید میتوانید برای یافتن اولین محدوده از خانههای ادغام شده روی کلید "Find Next" کلیک کنید و اگر مثل من بدنبال فهرستی از خانههای ادغام شده هستید روی کلید "Find All" کلیک کنید.
وارد کردن لیست های فارسی (ایام هفته و نام ماه ها) در نرم افزار اکسل(Excel)
برای وارد کردن لیست های مورد نظر ابتدا آنها را در یک ستون وارد نموده و آنها را انتخاب می کنیم و از قسمت File گزینه Option و سپس گزینه Advance را انتخاب می نماییم و در پنجره ظاهر شده در سمت راست روی گزینه Edit custom list کلیلک می نماییم.
درپنجره ظاهر شده روی گزینه Import کلیلک کرده ، گزینه های وارد شده در کاربرگ درقسمت List entries ظاهر می شود و سپس روی گزینه OK کلیلک می نماییم.
حالا به صفحه کاربرگ برگشته و برای مثال یکی از ماه های شمسی را به فارسی وارد می نماییم و با درگ کردن می بینم که ماه های بعدی بطور خودکار اضافه می گردد.
نکته قابل توجه در اینجا وارد کردن کلیه لیست ها چه فارسی چه لاتین از همین روش می باشد. که بسته به نوع لیست های خاص مورد استفاده هر فردی یا سازمانی ، می تواند کاربردهای فراوانی جهت جلوگیری از اتلاف وقت داشته باشد
امید واریم از این آموزش اکسل نیز لذت برده باشید
روش اول :
1- انتخاب متوی Format
2- انتخاب گزینه Cell
روش دوم:
1- انتخاب سلولهای مورد نظر
2- راست كلیك روی سلولهای انتخابی
3- انتخاب گزینه format cells
با اجرای یكی از دو روش بالا پنجره ای باز می شود كه دارای tab های زیر است :
الف – Number :
توسط این tab می توانیم اطلاعات ورودی را تعیین كنیم . این Tab شامل گزینه های زیر می باشد :
– Sample : هر فرمتی را كه انتخاب كنیم ، بر روی محتوای سلول انتخابی نمایش می دهد . ( حالت پیش نمایش را دارد)
– Category : در این قسمت نوع داده را مشخص می كنیم كه شامل انواع زیر می باشد :
1- Genera: این گزینه عددها را به صورت رشته ای از رقمهای متوالی و بدون هرگونه قالب بندی نشان می دهد. و اگر عددی در سلول جا نشود آن را به صورت نمایی نشان می دهد .
2- Number : مقادیر را بصورت رشته ای از رقمهای متوالی نشان می دهد . در این حالت اگر عدد در سلول نگنجد سلول بزرگترمی شود . همچنین در این قسمت می توانیم تنظیمات زیر را انجام دهیم :
– Decimal Places : در این قسمت می توانیم تعداد ارقام بعد از اعشار را تعیین كنیم . (به طور پیش فرض تا 2 رقم اعشار نمایش می دهد)
– Negative Number : در این حالت می توانیم مشخص كنیم كه عدد منفی به همان صورت نشان داده شود یا به رنگ قرمز یا سیاه با علامت منفی نشان داده شود . یا به رنگ قرمز بدون علامت منفی نشان داده شود . (توجه داشته باشید كه این گزینه فقط روی اعداد منفی عمل می كند)
– Use 1000 separator : اگر در كنار این گزینه تیك بگذاریم اعداد را سه رقم ، سه رقم از سمت راست جدا كرده و علامت (،) می گذارد.
3- Currency : مقادیر را همراه با سمبل پول رایج نشان می دهد. در این حالت می توان تنظیمات زیر را انجام داد :
– Symbol : نوع واحد پول را مشخص می كنید . در این قسمت واحد پول كشورهای مختلف نمایش داده شده و می توانیم واحد دلخواه خود را انتخاب كنیم .
– Negative Number : اعداد منفی چطور نمایش داده شوند .
Accounting: مقادیر صفر به صورت خط تیره (-) نمایش داده می شوند .
در Currency قالب بندی اعداد منفی را داریم
4- Accounting : مانند حالت Currency است . این قالب بندی حسابداری می باشد و تفاوتهایی با حالت Currency دارد كه عبارتند از :
* در حالت Accounting علامت پول رایج در منتها علیه سمت چپ سلول و عدد در سمت راست سلول نمایش داده می شود . در نتیجه پول همیشه در یك ستون عمودی و در هم قرار می گیرد كه در مقایسه با Currency ، اعداد خواناتر و ظاهر آنها مرتب تر است . Accounting مقادیر صفر به صورت خط تیره (-) نمایش داده می شوند.
5- Date : تاریخ را با قالب بندی خاص تاریخ نشان می دهد و ما می توانیم انواع قالب بندی های تاریخ را دیده و انتخاب كنیم . مثلا مدلی را انتخاب كنیم كه فقط روز و ماه را نشان دهد و یا مدلی را انتخاب كنیم كه روز را به عدد و ماه را به حروف نشان دهد .
6- Time : زمان را با قالب بندی های خاص زمان نشان می دهد . انواع قالب زمانی در این قسمت وجود دارند . ما می توانیم مدلی را انتخاب كنیم كه ساعت را از 1 تا 12 با برچسب صبح و بعداز ظهر نمایش دهد و یا مدلی را انتخاب كنیم كه ساعت را از 1 تا 24 نمایش دهد و یا …
7- Percentage : عددها را همراه با علامت درصد نشان می دهد .
نكته : در تمام قالب بندی ها بجز Percentage فرقی نمی كند كه ابتدا اطلاعات را در سلول وارد كنیم یا اول قالب بندی را تنظیم كنیم . ولی در حالت percentage اگر ابتدا عدد را نوشته و سپس فرمت را Percentage كنیم ، عدد را در 100 ضرب می كند. ولی اگر ابتدا فرمت را Percentage كنیم ، و بعد عدد را بنویسیم ، تغییری در عدد نمی دهد .
8- Fraction : مقادیر را به صورت عدد صحیح نشان می دهد كه بدنبال آن نزدیك ترین كسر به مقدار واقعی ظاهر می شود . برای نوشتن یك عدد مخلوط كافی است ابتدا قسمت صحیح را نوشته سپس یك فاصله بدهیم و بعد كسر رات نوشته و بعد علامت (/) را بگذاریم و بعد مخرج كسر را بنویسیم . اگر عدد را بنویسیم ، پس از enter كردن مقدار سلول می شود . اگر بخواهیم همان مقدار اولیه باقی بماند ، كافی است در قسمت Fraction مقدار را انتخاب كنیم . در این حالت نگاه می كند ببیند مخرج اصلی باید در چند ضرب شود تا مخرج انتخابی شود سپس صورت را هم در همان عدد ضرب می كند .
9- Scientific : مقادیر را با قالب بندی علمی نشان می دهد . ( e به … Enponent و به معنای 10 به توان n می باشد . )
10- Text : مقادیر به همان صورتی كه وارد شده اند نشان می دهد. اگر فرمولی را به صورت متن قالب بندی كرده باشیم ، Excel آن را به صورت متن نمایش می دهد و مقادیر آن را محاسبه نمی كند . در درسهای قبلی گفتیم كه برای تبدیل سلولهای عددی به متنی می توانیم از علائم ” ، ‘ و ^ و = استفاده كنیم . همچنین می توانیم قالب آن سلول را به Textتبدیل كنیم .
11- Special : مقادیر را با استفاده از قواعد قالب بندی خاص نشان می دهد كه عبارتند از :
* Zip code : (كدپستی) برای قالب بندی كدپستی است و صفرهای قبل از عددرا نشان می دهد .
* zip code + 4 : (كدپستی 4+ رقم) : كدپستی یا درقالب معمولی (قالب بالا) است یا در قالب 4+ رقم در این قالب دو عدد ثابت شده قبل از چهارم اول علامت خط تیره (-) می گذارد.
* phone number : اعداد را در قالب شماره تلفن ده رقمی نمایش می دهد . یعنی به صورت (nnn) nnn – nnnn نشان می دهد . قسمت داخل پرانتز كد شهرستان ، سه رقم بعد ، كد محله و چهار رقم آخر تلفن محل مورد نظر است .
* Social security number : (تامین اجتماعی ) اعداد را در قالب كد تامین اجتماعی 10 رقمی نمایش می دهد . با انتخاب این قالب بعد از رقم سوم و پنجم خط تیره می گذارد .
12-Custom : برای ایجاد یك قالب بندی جدید از این گزینه استفاده می كنیم كه خارج از بحث ما می باشد .
ب- Alignment :
توسط این Tab می توانیم جهت قرار گرفتن اطلاعات در سلول را تعیین كنیم . این Tab شامل قسمتهای زیر است :
1- Horizontal : محل قرار گرفتن افقی متن را تعیین می كند . این قسمت شامل گزینه های زیر است :
* general : هم ترازی پیش فرض
* Left : هم ترازی داده ها در سمت چپ (استفاده برای ارقام ) (چپ چین )
* Center : هم ترازی داده ها در مركز
* Right : هم ترازی داده ها در سمت راست (برای متون) (راست چین)
* Fill : تمام سلول را با متنی كه در آن نوشته شده است ، پر می كند .
* Justify : یك تراز مناسب برای سلول در نظر می كیرد . معمولا برای زمانی است كه اطلاعات در سلول نگنجد.
*Center Across Selection : وسط متن را در وسط سلولهای انتخابی می گذارد.
2- Vertical : محل قرار گرفتن اطلاعات را بطور عمودی تنظیم می كند . این گزینه شامل قسمتهای زیر است :
* Bottom : هم ترازی داده ها در پایین سلول
* Top:هم ترازی داده ها در بالای سلول
* Center: هم ترازی داده ها در وسط یا مركز سلول
*Justify : داده ها در داخل سلول هم تراز می شوند . (بدین معنی كه داده ها در داخل سلول بصورت مساوی جاسازی می شوند . مانند متون موجود در روزنامه ها )
3- Orientation : شامل قسمتهای زیر است : * زاویه متن را نسبت به افق بوسیله ماوس می توان تعیین كرد.
* Degrees : زاوبه متن را نسبت به افق بوسیله تایپ زاویه یا با كلیدهای Increase و Decrease تعیین كرد.
4- Text Control : شامل قسمتهای زیر است :
* Wrap Text : اگر اندازه متن بیشتر از سلول باشد توسط این گزینه می توان آن را شكست . در نتیجه ارتفاع سطر افزایش می یابد .
* Shrink to fit : اگر اندازه متن از سلول بیشتر باشد با انتخاب این گزینه متن به اندازه ای كوچك می شود كه داخل سلول بگنجد.
* Merge Cells : اگر اندازه متن از سلول بیشتر باشد می توان سلولهایی را كه متن اشغال كرده را انتخاب نمود و سپس در كنار این گزینه تیك زد . این عمل باعث می شود كه این سلول بهم پیوسته و یك سلول شوند .
ج- Font :
توسط این قسمت می توان نوع خط ، اندازه ، رنگ و … خطوط را تعیین نمود. این Tab شامل گزینه های زیر است :
1- Font : در این قسمت نوع خط را تعیین می كنیم .
2- Font Style : در این قسمت می توانیم تعیین كنیم كه نوشته ها كج (Italic ) و یا توپر (Bold) یا كج و تو پر (Bold Italic ) و یا معمولی (Regular ) باشد .
3- Size : در این قسمت سایز قلم را تعیین می كنیم .
4-Underline : در این قسمت می توانیم تعیین كنیم كه زیر متن خط كشیده شود یا نه و نوع خطر را تعیین می كنیم .
* None : خط نمی كشد .
* Single : خط تكی زیر متن می كشد .
* Double : دو خطی زیر متن می كشد .
* Single Accounting : تك خط زیر كشیده ترین حرف كشیده می شود . (یعنی تمام حروف بالای خط كشیده می شوند.)
* Accounting double : دو خطی زیر تمام حروف كشیده و زیر كشیده ترین حرف كشیده می شود .
5- Color : در این قسمت رنگ متن را تعیین می كنیم .
6-Effect : شامل قسمتهای زیر است :
* Strike Through : بر روی متن خط می كشد .
* Super Script : برای بالا نویسی (توان نویسی) استفاده می شود . اگر بخواهیم A2 بنویسیم كافی است A2 را نوشته ، سپس 2 را انتخاب منیم و این گزینه را فعال كنیم .
* Sub Script : برای زیرنویسی (اندیس نویسی) استفاده می شود .
7- Preview : پیش نمایشی از انتخابات را نشان می دهد.
د- Border : توسط این Tab می توانیم حاشیه بندی انجام دهیم . كه شامل قسمتهای زیر است:
1- Style : در این قسمت نوع خط حاشیه را مشخص می كنیم .
2- Color : در این قسمت رنگ حاشیه را مشخص می كنیم .
3- Presets : در این قسمت محل خطوط را مشخص می كنیم .
* None : حاشیه نمی گذارد.
* Outline : دور سلولها حاشیه می گذارد.
* Inside : داخل سلولهای انتخابی را حاشیه می گذارد.
4- Border : در این قسمت می توانیم تعیین كنیم كه كدام قسمت از سلول حاشیه داشته باشد . نیز می توانیم تعیین كنیم كه فقط سمت چپ سلول خط بیفتد و یا فقط بالا و یا پایین سلئل حاشیه داشته باشد.
نكته :برای انداختن حاشیه ابتدا رنگ و نوع خط را تعیین می كنیم و سپس بر روی Icon های مورد نیاز برای افتادن حاشیه Click می كنیم .
هـ : Patterns : در این قسمت می توانیم رنگ زمینه را تعیین كنیم . كه شامل گزینه های زیر است. :
* Color : در این قسمت رنگ مورد نظر را انتخاب می كنیم .
* Pattern : در این قسمت می توانیم از الگوها (هاشورها) استفاده كنیم . همچنین رنگ هاشورها را تعیین كنیم .
پاك كردن قالب بندی سلول در اکسل :
برای پاك كردن قالب بندی سلول كافی است سلول یا سلولهای مورد نظر را انتخاب كرده سپس از منوی Edit زیر منوی Clear ، گزینه Formatting را انتخاب می كنیم . با انجام این كار فقط قالب بندی سلل پاك می شود و اطلاعات داخل سلول پاك نمی شود . ولی اگر A11 را انتخاب كنیم هم قالب بندی پاك می شود و هم اطلاعات داخل سلول .