لینک کردن Autoshape و Textbox وساخت کمبو باکس های مرتبط در اکسل

آیا تا به حال به مرتبط كردن یك text box یا یك AutoShape به یك سلول نیاز پیدا كرده اید؟ با این ترفند شما می توانید اطلاعات یك سلول را به یك text box یا یك AutoShape بصورت لینك منتقل كنید.                         با این آموزش همراه باشید
۱) اولا یك text box یا یك AutoShape رسم كنید.
۲) حالا text box یا AutoShape ایجاد شده را انتخاب (select) كنید.
۳) روی formula bar (نوار بالای صفحه كه فرمولها در آن نمایش داده میشوند) كلیك كنید و علامت = را تایپ كنید.
۴) حال بر روی سلول مورد نظرتان كلیك كنید و كلید enter را فشار دهید. همانطور كه مشاهده می كنید اطلاعات سلول مور نظرتان به text box یا AutoShape بصورت لینك منتقل شده است. حالا میتوانید از روشهای معمول format دلخواهتان را به text box یا AutoShape بدهید.                                                         

این ترفند در اکسل یکی از ترفند های پرکاربرد است که روزانه ما با آن سر و کار زیادی داریم .

فرض کنید ما در اکسل می خواهیم یک لیست به بوجود آوریم به نحوی که فرد فقط حق انتخاب از یکی از گزینه ها تعریف شده  در سیستم  را داشته باشد ق

 

 سلول B1 را انتخاب کرده

 

یعنی مسیر DATA=>DATA TOOLS =>DATA VALIDATION => DATA VALIDATION=>SETTINGS

را دنبال کرده و در قسمت ALLOWگزینه لیست را انتخاب کرده و در قسمت SOURCE ناحیه مربوط به هر مورد را انتخاب می کنیم بعنوان مثال برای مقطع تحصیلی ناحیه I2:I4 را انتخاب میکنیم .همین کار را برای رشته و استان نیز انجام می دهیم .

اما انچه که در این ترفند قصد آموزش آن را داریم برای موارد گرایش  و محل کار می خواهیم انجام دهیم .

برای این کار ابتدا لازم است تا مراحل زیر را دنبال کنیم

1-      ناحیه N2:N8 را انتخاب کرده ،کلیک راست کنید و DEFINE NAME  را بزنید و در قسمت  NAMEدقیقا عبارت سلول N1 یعنی تهران را وارد کنید

2-      ناحیه 02:05را را انتخاب کرده ،کلیک راست کنید و DEFINE NAME  را بزنید و در قسمت  NAMEدقیقا عبارت سلول 01 یعنی کارگاه را وارد کنید

3-      سلول B3  را انتخاب کرده و و مسیر

 DATA=>DATA TOOLS =>DATA VALIDATION => DATA VALIDATION=>SETTINGS

را دنبال کنید و در قسمت ALLOWگزینه لیست را انتخاب کرده و در قسمت SOURCE فرمول

=INDIRECT($B$2)

را وارد کرده و OK  را بزنید

4-      مرحله 3 را برای سلول B5 نیز تکرار کنید به نحوی که در قسمت SOURCE فرمول

 =INDIRECT($B$4)

را وارد کرده و OK  را بزنید

با این کار ما سلول های B3  و  B5 را محدود به انتخاب هاب سلول های B2  و B4 کرده ایم

        حق انتخاب ما با توجه به انتخاب استان تهران یا شیراز محدود به گزینه های دفاتر و کارگاه ها می شود .

برای اینکه دسترسی شیت فقط به محدوده A1:B5 باشد ما میتوانیم  ستون C را مانند شکل زیر انتخاب

 

همزمان کلید های CTRL  + !  SHIFT+ را زده تا تمام محدوده باقیمانده در قسمت چپ جدول در شیت اکسل انتخاب شود سپس بر روی ناحیه انتخاب شده راست کلیک کرده و گزینه HIDE  دراکسل را انتخاب می کنیم

همین کار را برای ردیف های زیر جدول انجام میدهیم

کاربرد نام گذاری محدوده‌ ها در فرمول‌ نویسی در اکسل

نام گذاری محدوده در اکسل اغلب کاری اضافی و وقت گیر تلقی می‌شود. اگر با حجم انبوهی از داده‌های جدول بندی شده مواجه شوید و اگر در فرمول‌هایتان مجبور به استفاده از این داده‌ها باشید، ارزش نام گذاری محدوده در اکسل بیش از پیش برایتان روشن خواهد شد.

 

در اکسل هر سلول به صورت پیش فرض نامی مخصوص به خود (آدرس) دارد.                                              (هر سلول از تقاطع یک ستون و یک سطر تشکیل شده و نام سلول نیز برگرفته از همین سطر و ستون ها است، ). استفاده از نام یا آدرس سلول ها و محدوده ها در فرمول نویسی کاری است که تقریباً از مبتدی ترین تا حرفه‌ای ترین افراد به صورت مکرر انجام می‌دهند.

مزایای نام گذاری محدوده در اکسل

گنجاندن آدرس سلول‌ها و کنترل صحت آنها در فرمول، کار دشواری است و نیاز به دقت زیادی دارد. برای راحتی در این امر امکانی در اکسل وجود دارد که به کمک آن می‌توانید روی سلول‌ها و محدوده ها اسم گذاشته، و به جای قید آدرس سلول‌ها، از نامی که خودتان به آنها اختصاص داده‌اید استفاده کنید. نام گذاری محدوده در اکسل راهکاری است که در فرمول نویسی های گسترده باعث کاهش خطاهای رایج در آدرس دهی می‌شود. چه بسا زمان زیادی را برای نوشتن فرمول های پیچیده صرف می‌کنید ولی به دلیل وجود تعداد زیاد داده‌های ورودی و عدم کنترل در صحت ورود آنها، نتیجه دلخواه خود را بدست نمی‌آورید. در صورتی که نام‌هایی معنی دار برای سلول‌ها و محدوده‌ها انتخاب کنید، فرمول هایتان زیبا و قابل فهم تر بوده و در حقیقت فرمول نوشته شده‌تان در اکسل، تفاوت آنچنانی با فرمول‌های روی کاغذ نخواهد داشت!

برای نام گذاری سلول‌‌ها و محدوده‌ها در اکسل، دو روش وجود دارد:

نام گذاری محدوده در اکسل با استفاده از Name Box

اگر بر روی یک سلول کلیک کنید در گوشه سمت چپ Formula bar  نام آن دیده می‌شود. این قسمت که Name Bax نام دارد به طور پیش فرض آدرس هر سلول یا تعداد سطر و ستون انتخابی یک محدوده را نشان می‌دهد.

 

ساده ترین روش نام گذاری محدوده در اکسل با استفاده از این ابزار است. برای این منظور ابتدا محدوده یا سلول مورد نظر را انتخاب کرده و سپس به قسمت Name Bax بروید، در این قسمت نامی که می‌خواهید اختصاص بدهید را نوشته و کلید Enter را بزنید.

 

برای نام گذاری در این روش همواره باید ابتدا محدوه و یا سلول مورد نظر را انتخاب کرده و سپس به قسمت نام گذاری بروید.

نام گذاری محدوده در اکسل با استفاده از  Define Name

به منوی FORMULAS  رفته و در زیر منوی Defined Names در بخش Define Name کلیک نمایید. قسمتهای مختلف این بخش را مطابق شکل تکمیل نمایید. در این روش نام گذاری، می‌توان از دو ترتیب کاری استفاده کرد:

ترتیب اول اینکه ابتدا محدوه و یا سلول مورد نظر را انتخاب کرده و سپس به منوی نام گذاری رفت و ترتیب دوم اینکه ابتدا به منوی نام گذاری رفته و سپس محدوه و یا سلول مورد نظر را انتخاب کنید. این دو ترتیب کاری (انتخاب سلول یا منو) در بسیاری از عملیات اینچنینی در اکسل به چشم می‌خورد ولی در کل نتیجه کار همواره یکسان است.

 

در قسمت Scope  دو انتخاب پیش روی شماست، این قسمت به صورت پیش فرض بر روی Workbook تنظیم شده و اگر این گزینه انتخاب شود، نامی که به محدوده خاص اختصاص می‌دهید در تمامی برگه های این فایل (Workbook) قابل استفاده خواهد بود. گزینه دیگری که می‌توانید انتخاب کنید عنوان برگه‌ها است. بدیهی است که با انتخاب عنوان هر یک از برگه های موجود در فایلتان، نام اختصاصی برای محدوده، فقط در برگه انتخاب شده قابل استفاده خواهد بود. در بخش Comment می‌توانید توضیحی برای محدوده و نامش بنویسید که هم راهنمای خودتان در مراجعات بعدی خواهد بود و هم به دیگر استفاده کنندگان فایل شما، کمک می‌کند. علامت‌های دلار در کادر مربوط به Refers to، نشان دهنده مطلق بودن آدرس دهی در اکسل برای نام گذاری محدوده ها است.

قسمت‌های مختلف زیر منوی Defined Names

• Use in Formula

اگر در بخش Use in Formula در زیر منوی Defined Names کلیک نمایید، نام های اختصاص داده شده و گزینه‌‌ای با عنوان Paste Names دیده می‌شود. با کلیک بر روی هر کدام از نام های اختصاص داده شده این نام به فرمول شما اضافه خواهد شد، این قسمت زمانی مفید خواهد بود که شما تعداد زیادی نام تعریف شده دارید و املای دقیق نام مورد نظر را فراموش کرده‌اید. اکسل به شما کمک خواهد کرد تا سریعاً محدوده مورد نظر را فراخوانی نمایید. قسمت Paste Names، تمامی نام های اختصاص داده شده را به صورت ستونی، برای شما الحاق خواهد کرد.

• Create from Selection

شما می‌توانید جدولی را تنظیم کرده و با استفاده از گزینه‌های موجود در بخش Create from Selection در زیر منوی Defined Names،  از بخش‌های مختلف جدولتان برای نام گذاری محدوه‌هایتان استفاده کنید. برای اینکار لازم است تمامی جدولتان (که شامل عنوان ستون‌ها نیز است) را انتخاب کنید. اگر تیک کنار Top Row را بزنید، اکسل از عنوان های موجود در سطر بالایی جدولتان برای نام گذاری هر یک از ستون‌ها استفاده می‌کند.           با زدن تیک دیگر گزینه‌ها، اکسل از دیگر بخشهای جدولتان برای نام گذاری محدوده استفاده خواهد کرد.

• Name Manager

در بخش Name Manager می‌توانید از قسمت New نام جدیدی ایجاد کنید. از قسمت Edit نام های موجود را انتخاب و ویرایش کنید. از قسمت Delete نامی را حذف کنید. اگر تعداد نام‌هایی که ایجاد کرده‌اید زیاد است و قصد انجام عملیات جدیدی بر روی این نام ها را دارید قسمت فیلتر شما را در این امر یاری خواهد کرد. با استفاده از گزینه‌های مختلف فیلتر کردن نام مورد نظر خود را پیدا کنید.

 

نام گذاری محدوده در اکسل و استفاده در ایجاد ضریب ثابت نامدار  Named Constant

علاوه بر نام گذاری محدوده در اکسل ضرایب ثابت هم می‌توانند دارای نام باشند و در فرمول‌ها استفاده شوند. به منظور ایجاد یک ضریب ثابت نامدار، مطابق شکل زیر در بخش Define Name از زیر منوی Defined Names یا بخش New از Name Manager اقدام به نام گذاری جدید نمایید. پس از نوشتن نام دلخواه در کادر مربوطه، در قسمت Refers to مقدار ضریب ثابت را وارد نمایید.

برای مثال در محاسبه مقدار کل مصرف سیمان در کارهای ساختمانی، علاوه بر آنچه که مستقیماً در اعضا و بخشهای سازه‌ای (فونداسیون، ستون، تیر، سقف و …) و غیر سازه‌ای (آجرچینی، کاشی و سرامیک، کف‌سازی و …) استفاده می‌شود، باید مقدار سیمانی را که به هدر می‌رود نیز، در نظر گرفت. در جدول زیر مقدار مصرف سیمان در بخش‌های سازه‌ای، با استفاده از احجام کاری و عیار سیمان مصرفی در کارهای ساختمانی محاسبه شده است. در این جدول، با بررسی مراجع (فهرست بهاء) مقدار ۶% برای هدر رفت (پرت) سیمان در نظر گرفته شده است. پرت سیمان به عنوان ضریب ثابت نامدار، در جمع کل مقدار سیمان مصرفی هر ماه ضرب شده و در ستون مربوطه نوشته شده است. مقدار پرت شده سیمان بعلاوه  آنچه که در بخش‌های سازه‌ای استفاده شده است، مقدار کل سیمان مصرفی است.

 

نام گذاری محدوده در اکسل و نکات

اعداد نمی‌توانند در نام گذاری محدوده در اکسل استفاده شوند. در جایی که نیاز به استفاده از نام های دو یا چند سیلابی دارید، از “_” (آندرلاین)، نقطه و نیم فاصله برای جداسازی کلمات استفاده کنید. چرا که در نام گذاری محدوده ها از فاصله نیز نمی‌توان استفاده کرد. در کل یک نام می‌تواند تا ۲۵۵ کاراکتر طول داشته باشد.

کاربرد ثانویه نام گذاری محدوده در اکسل

پس از نام گذاری محدوده در اکسل، از نام هایی که تعریف کرده‌اید، می‌توانید برای لینک سازی نیز استفاده کنید. برای این منظور ابتدا سلولی که می‌خواهید به عنوان لینک عمل کند را انتخاب کنید. متنی که می‌خواهید به عنوان لینک باشد را در این سلول بنویسید. (برای متنی که می‌خواهید لینک شود از قسمت Text to display پنجره باز شده نیز می‌توانید استفاده کنید) از منوی INSERT زیر منوی Links را انتخاب کنید. چون نام گذاری انجام شده در فایل حاضر قرار دارد، در پنجره باز شده ابتدا از ستون سمت چپ گزینه Place in This Document را انتخاب کنید و سپس روی نام محدوده مورد نظر کلیک کرده و در پایان عملیات را OK کنید!

 

با کلیک کردن روی لینک ساخته شده اکسل داده‌های لینک را فراخوانی می‌کند و این داده‌ها را به شما نشان می‌دهد. بعضاً در کارهیتان با جداول بزرگی سر و کار دارید که حجم عظیم داده‌ها را در خود جای داده‌اند. این جدول‌ها معمولاً به صورت کامل در صفحه نمایش دیده نمی‌شوند و شما در استفاده از آنها، به صورت مداوم به ابتدا و انتهای آن حرکت می‌کنید. با ساخت لینک می‌توانید به راحتی به بخش‌های مختلف جدول‌هایتان دسترسی سریع داشته باشید. این تکنیک در نوشتن فرمول‌های طولانی و پیچیده کاربرد زیادی دارد.               امیدواریم آموزش اکسل امروز برایتان مفید بوذه باشد

پیدا کردن سطرهای تکراری در اکسل

 

در برخی موارد داده‌هایی که در اکسل فراخوانی می‌کنید در بعضی از سطرها تکراری هستند. داده‌های تکراری حجم و فضای زیادی از فایل اکسل شما را اشغال می‌کنند. مدت زمان محاسباتی صفحاتی با داداه‌های تکراری نیز زیاد است. پیدا کردن سطرهای تکراری در اکسل و حذف آنها به صورت دستی، در مواجهه با فایل هایی که حجم انبوهی از داداه‌ها را در خود دارند، کار طاقت و فرسا و بعضاً ناممکنی است. استفاده از ابزارهای اکسل و چند ابزار اختصاصی، شما را در این امر یاری خواهد کرد. این فرایند در دو مرحله پیدا کردن و حذف کردن انجام  می‌شود.

 

برای افرادی که با داده‌های حجیم یا پایگاه‌های داده کار می‌کنند، یکی از کنترل‌ها، پیدا کردن سطرهای تکراری و حذف آنها است. مقادیر تکراری در میان داده‌های شما، به دلایل مختلفی ظاهر می‌شوند. اگر می‌خواهید در میان کل داده‌هایتان مقادیر تکراری را پیدا کنید، باید مطمئن شوید که در کدام ستون ها باید مقادیر غیر تکراری وجود داشته باشد. تکراری بودن مقادیر در تمامی ستون ها همیشه خطا محسوب نمی‌شود. از چندین روش گفته شده می‌توانید یکی را برای انجام کارتان انتخاب کنید. روش‌های گفته شده تقریباً متفاوت از هم بوده و هرکدام دارای محاسن و معایب خاص خود است.

پیدا کردن سطرهای تکراری در اکسل و حذف آنها با تابع داده DATA FUNCTION

از این روش زمانی استفاده کنید که:

• نیاز به حذف سریع داده‌های تکراری از کل جدولتان دارید.
• اگر داده‌های تکراری به صورت اتوماتیک و بدون اینکه شما آنها را ببنید حذف شوند، مشکل ساز نخواهد بود.
• داده‌های بسیار زیادی دارید که پیدا کردن چشمی و حذف دستی آنها بسیار طاقت فرسا است

استفاده از این روش بسیار ساده و راحت است. عیب این روش این است که قبل از حذف، نمی‌توانید هیچ گونه آنالیزی بر رو داده‌ها انجام دهید. وقتی کل محدوده را انتخاب کنید و از این تابع استفاده کنید، تابع از شما خواهد پرسید که بر اساس کدام ستون می‌خواهید سطرهای تکراری حذف شوند. اگر فقط یک ستون انتخاب کنید، تابع بدون توجه به مقادیر دیگر ستون ها، هر سطری که در آن ستون خاص داده تکراری داشته باشد را به کل حذف می‌کند. اگر چندین ستون را انتخاب کنید، تابع سطرهایی را که در تمامی ستون های انتخابی، دقیقاً همان مقادیر را داشته باشند حذف خواهد کرد.

در این پنجره اگر تیک My data has headers را بزنید، اکسل از عنوان ستون های شما در کادر مربوط به Columns استفاده خواهد کرد. در کادر Columns تمامی ستون هایی که باید تکراری بودن مقادیر آنها بررسی شود، لیست شده است. پس از اتمام عملیات، اکسل تعداد سطرهای تکراری و غیر تکراری را اعلام خواهد کرد.

پیدا کردن سطرهای تکراری در اکسل با قالب بندی شرطی

از این روش زمانی استفاده کنید که:

• حجم داده هایتان کم است و در صورت نیاز می‌توان  با کنترل چشمی و به صورت دستی داده‌های تکراری را حذف کرد.
• اگر می‌خواهید قبل از حذف داده‌های تکراری، آنها را آنالیز کنید، و بر روی آنها کنترل داشته باشید.
• داده‌ها بسیار پیچیده هستند و برای تشخیص داده‌های تکراری از غیر تکراری قالب بندی شرطی کمکتان خواهد کرد

با استفاده از قالب بندی شرطی می‌توانید سطرهایی با داده های تکراری را به راحتی پیدا کرده و قالب آن را به دلخواه خود تغییر دهید. برای این منظور محدودهای که در آن داده‌های سطرها تکراری هستند را انتخاب کنید. از منوی HOME به زیر منوی Styles رفته در بخش Conditional Formatting کلیک کنید. در منوی باز شده قسمت Highlight Cells Rules را انتخاب کنید و در این قسمت به Duplicate Values بروید. در پنجره باز شده اگر مقدار Duplicate را انتخاب کنید، داده‌های تکرای قالب بندی خواهند شد و اگر Unique را انتخاب کنید، داده‌های بدون تکرار قالب بندی می‌شوند. قالب موردن نظرتان را از سمت راست و از منوی کره‌کره‌ای انتخاب کنید یا در Custom Format قالب دلخواه خود را تعریف کنید.

پیدا کردن سطرهای تکراری در اکسل با استفاده از جدول های پاشنه‌ای

از این روش زمانی استفاده کنید که:

• می‌خواهید لیستی از داده‌های بدون تکرار ایجاد کنید.
• در لیست اصلی داده‌هایتان دنبال داده‌های تکراری هستید و می‌خواهید مطمئن شوید که، همه داده‌ها غیر تکراری هستند.
• وجود داده‌های تکراری نادرست نیست و قصد جمع بندی و خلاصه کردن آنها را دارید

اگر می‌خواهید از داده‌های موجود به سرعت ستونی از داده‌های غیر تکراری تولید کنید، استفاده از جدول پاشنه‌ای مناسب است. برای ایجاد یک جدول پاشنه‌ای، از منوی INSERT به زیر منوی Tables رفته و روی Pivot Table کلیک کنید. در پنجره باز شده محدوده داده‌ها را انتخاب کنید. OK نمایید تا جدولتان ایجاد شود. به طور پیش فرض جدول در برگه‌ای جدید ایجاد خواهد شد، اگر می‌خواهید جدولتان در همان برگه داده‌ها ایجاد شود، دکمه رادیویی Existing Worksheet را انتخاب کرده و سلول مورد نظر، برای درج جدول را انتخاب کنید. اگر داده‌های شما در جای دیگری به غیر از برگه فعلی قرار دارد، دکمه رادیویی Use an external data source  را انتخاب نموده و آنها را فراخوانی کنید.

 پس از ایجاد جدول پاشنه‌ای، از قسمت Choose filed to add report عنوان ستونی که اضافه کرده‌اید را به قسمت ROWS درگ کنید. با تنظیم Value Filed Settings بر روی شمارنده، تعداد داده‌های تکراری را می‌توانید مشاهده کنید.

 

تنظیمات بیشتر بر روی جداول پاشنه‌ای

بعضاً جدولی دارید که در آن وجود داده‌های تکراری به معنی نادرست بودن آنها نیست و شما قصد دارید با جمع بندی داده‌های تکراری، حجم داده ها را به حداقل برسانید. برای مثال در لیست خرید آرماتور برای یک کارگاه ساختمانی، خرید‌ها در چندین تاریخ مختلف اتفاق افتاده است و در هر یک از تاریخ ها چندین شماره آرماتور خرید شده است. تکراری بودن شماره آرماتور‌ها در کل جدول یا تکراری بودن تاریخ ها به منزله نادرست بودن داده‌ها نیست. جمع بندی این اطلاعات با جداول پاشنه‌ای به راحتی امکان پذیر است.

 

 با استفاده از داده‌های موجود، دو جدول پاشنه‌ای ایجاد شده . در یکی از جدول‌ها تعداد دفعات خرید شده از هر شماره آرماتور نشان داده می‌شود. و در جدولی دیگر، در تاریخ‌های مشخص، تعداد شماره آرماتور، تعداد بندیل‌ها و وزن کل خریداری شده نمایش داده می‌شود. به نظر می‌رسد با استفاده از اطلاعات خام گزارشات سودمند تری به دست آورده ایم!

در این تکنیک بدون اینکه سطری حذف شود، سطرهای تکراری و تعداد آن مشخص شده است. به خاطر داشته باشید که در استفاده از جداول پاشنه‌ای، اساساً یک مجموعه داده‌های جدید ایجاد می‌کنید. بنابراین اگر واقعاً می‌خواهید داده‌های اصلی را ویرایش کنید، از روش های دیگری استفاده کنید.

پیدا کردن سطرهای تکراری در اکسل با استفاده از مرتب کردن داده ها Data Sort

از این روش زمانی استفاده کنید که:

• تعداد داده‌هایتان کم است و می‌توانید با کنترل چشمی آنها را حذف کنید.
• می‌خواهید سطرهای تکراری را ببنید، آنالیز کنید و قبل از حذف، تکراری بودن آنها را تایید کنید.
• نوع داده‌هایتان ساده است و می‌توانید تکراری بودن آنها را تشخیص بدهید. (داده هایتان ۱۵ رقمی و ترکیبی از عدد و حرف نیست!)

مرتب کردن داده‌ها از سریع ترین روش های پیدا کردن و حذف سطرهای تکراری در اکسل است. فرض کنید داده‌هایتان ساده و تعدادشان کم است، به سرعت آنها را مرتب کنید و تکراری ها را حذف نمایید. اگر داده‌هایتان پیچیده است از این روش استفاده نکنید و به سراغ قالب بندی شرطی بروید.

برای مرتب کردن داده‌ها، کل داده‌هایتان را انتخاب کرده و از منوی DATA به زیر منوی Sort&Filter رفته و بر روی Sort کلیک کنید. در پنجره باز شده در قسمت Column ستونی را که می‌خواهید بر اساس آن مرتب سازی کنید، انتخاب نماید. OK کنید داده‌هایتان مرتب خواهند شد.

 

پیدا کردن سطرهای تکراری در اکسل با استفاده از فیلتر پیشرفته Advanced Filter

از این روش زمانی استفاده کنید که:

• فقط می‌خواهید داده‌های بدون تکرار را مشاهده کنید.
• قصد ندارید داده‌های تکراری را حذف کنید و پنهان کردن آنها کافی است.

ابزار فیلتر برای پیدا کردن سطرهای تکراری در اکسل ، به انتخاب شما، تنها برخی از داده‌ها را پنهان خواهد کرد. توجه داشته باشید، که فیلتر پیشرفته صرفاً داده‌هایی که در کل یک سطر غیر تکراری هستند را نشان خواهد داد. به عبارت دیگر تنها سطرهایی که کل داده‌هایشان تکراری است، پنهان خواهند شد.

برای اعمال فیلتر پیشرفته بر روی داده‌ها، از منوی DATA به زیر منوی Sort&Filter رفته و بر روی Advanced کلیک کنید. در پنجره باز شده محدوده داده‌ها را انتخاب کرده و دکمه رادیویی Unique records only را بزنید. OK کنید. اگر می‌خواهید داده‌های اصلی بدون تغییر باقی بماند، دکمه رادیویی Copy to another location را بزنید تا اکسل داده‌هایتان را به جای دیگری کپی کرده و سپس فیلتر نماید.

 

معیار انتخاب ستون های بررسی سطرهای تکراری در اکسل

در برخی جداول به مانند جدول متره آرماتور فونداسیون، تکراری بودن شماره آرماتور ها به خودی خود، بی معنی است، یا تکراری بودن شماره آرماتور با شماره ردیف نیز کاملاً بی معنی است. ولی پیدا کردن سطرهایی که به طور همزمان شماره آرماتور و طول آرماتور تکراری دارند، مهم است.

پیدا کردن سطرهای تکراری می‌تواند بر اساس داده‌های یک ستون، دو ستون یا کل محدوده باشد. اگر کل داده‌های یک محدوده از یک جنس باشند (مثلا نام شهر، نام ماه سال، نام افراد، شماره ملی، شماره پرسنلی و …)، انتخاب کل محدوده معنی دار خواهد بود. ولی در جداولی به مانند جدول ذکر شده، که داده‌های هر ستون از یک جنس هستند، باید بر اساس ستون های خاص سطرهای تکراری را پیدا کرد.

در مواردی که تکراری بودن ترکیب دو یا چند ستون اهمیت دارد، برای پیدا کردن سطرهای تکراری از توابع ترکیب استفاده کنید. تابع CONCATENATE یک تابع ترکیب متنی است. در این مورد خاص شماره آرماتور با طول آرماتور را ترکیب کرده و در یک ستون کمکی بسازید.

 

ستون کمکی را انتخاب کرده و با قالب بندی شرطی، سطرهای تکراری برای آن ستون را مشخص نمایید.         پیدا کردن سطرهای تکراری در اکسل به این روش نیازمند کار بیشتر بر روی داده‌ها است و برای داده‌هایی با حجم زیاد توصیه نمی‌شود.

 

سطرهایی که داده‌های تکراری دارند را می‌توان در هم ترکیب کرد. بدین معنی که اگر شماره و طول آرماتور ها یکسان است، می‌توان تعداد آرماتورهای این دو سطر را با هم جمع کرده و داده‌های دو سطر را تنها در یک سطر نوشت. در ردیف ۱ آرماتور با شماره ۱۰ و طول ۲۴۸ سانتیمتر با ردیف ۹ تکراری است. تعداد آرماتور ردیف ۱ و ردیف ۹ را جمع کرده (۱۳۵=۲۳+۱۱۲) و کلاً در یک سطر بنویسید.

روش های حذف سطرها و ستون‌های خالی در اکسل

بعضی مواقع در صفحات اکسل سطرها و ستون‌های خالی زیادی به چشم می‌خورد که عمداً برای خوانا تر شدن داده‌ها ایجاد می‌شوند. ولی در برخی موارد نیز، این سطرها و ستون‌های خالی به صورت ناخواسته در میان داده‌ها ظاهر می‌شوند. حذف سطرها و ستون‌های خالی در اکسل راهکارهای گوناگونی دارد. بسته به حجم داده‌ها، تعداد سطر و ستون‌های خالی، تعداد دفعات تکرار عملیات حذف و سطح توانایی کاربر، یکی از این راهکارها استفاده می‌شود.

 

ضرورت حذف سطرها و ستون‌های خالی در اکسل

اگر می‌خواهید داده‌های خود را که در اکسل دارای سطر و ستون خالی هستند به نرم‌افزار دیگری مانند Access منتقل کنید یا اگر قصد دارید بر روی این داده‌ها عملیات محاسباتی طولانی و پیچیده‌ای انجام دهید، با وجود سطرها و ستون‌های خالی کارتان دشوار می‌شود و بعضاً نتیجه مطلوب را از کار بر روی این گونه داده‌ها، به دست نخواهید آورد. از سویی دیگر در ارائه گزارش کاغذی از صفحات اکسل، چاپ کردن داده‌هایی که دارای سطر و ستون خالی هستند چندان رضایت بخش نیست. لذا در این موقعیت ها مجبور به حذف سطرها و ستون‌های خالی در اکسل خواهید شد.

برای حذف سطرها و ستون‌های خالی در اکسل ۴ روش گوناگون وجود دارد:

حذف سطرها و ستون‌های خالی در اکسل با انتخاب مستقیم

زمانی که تعداد سطرها و ستون‌های خالی کم باشد، به سادگی می‌توان آنها را تک تک انتخاب کرده و در منوی راست کلیک با انتخاب گزینه Delete حذف کرد.

 

حذف سطرها و ستون‌های خالی در اکسل با Go To Special

برای انجام این کار، ابتدا تمامی محدوده داده‌ها را انتخاب کنید. از منوی HOME به زیر منوی Editing بروید. در بخش Find & Replace کلیک کنید. در منوی کرکره‌ای باز شده گزینه Go To Special را انتخاب کنید (یا کلید میانبر Ctrl+G را زده و Special را انتخاب کنید). سپس در پنجره باز شده دکمه رادیویی Blank را زده و OK کنید. سطرها و ستون‌هایی که دارای سلول خالی هستند انتخاب می‌شوند.

 

برای حذف کردن سطرها و ستون‌های خالی به زیر منوی Cells از منوی HOME بروید. در بخش Delete کلیک کنید. در این قسمت بسته به نحوه پراکندگی سلول‌های خالی در میان داده‌ها، سناریو‌های مختلفی در پیش روی شما قرار خواهد گرفت.

• اگر سلول‌های خالی فقط در سطرها باشند، یعنی سطرهایی که دارای داده هستند هیچ سلول خالیی نداشته باشند، (سلول خالی دیگری در ستون‌ها نباشد)  با انتخاب گزینه Delete Rows قادر خواهید بود تمام سطرهای خالی را حذف کنید

• اگر سلول‌های خالی فقط در ستون‌ها باشند، یعنی ستون‌هایی که دارای داده هستند هیچ سلول خالیی نداشته باشند، (سلول خالی دیگری در سطرها نباشد) با انتخاب گزینه Delete Columns قادر خواهید بود تمام ستون‌ها خالی را حذف کنید

• اگر سلول‌های خالی به صورت شطرنجی (سطرها و ستون‌ها یکی در میان پر و خالی) باشند. از ترکیب دو مورد بالا استفاده کنید. به عنوان مثال ابتدا گزینه‌ Delete Rows را انتخاب کنید. سط‌رهای خالی حذف خواهند شد. در مرحله بعد با انتخاب دوباره محدوده داده‌ها، همان فرآیند را تکرار کرده و اینبار با انتخاب گزینه Delete Columns اقدام به حذف ستون‌های باقی مانده کنید

• اگر سلول‌های خالی الگوی خاصی نداشته باشند، مسئله دیگر حذف سطرها یا ستون‌های خالی نخواهد بود ( خارج از موضوع این پست).

حذف سطرها و ستون‌های خالی درexcel با عملکرد Find

برای این کار نیز ابتدا کل محدوده داده‌ها را انتخاب نمایید. از منوی HOME به زیر منوی Editing بروید. در بخش Find & Replace کلیک کنید. در منوی باز شده گزینه Find را انتخاب کنید (یا کلید میانبر Ctrl+F را بزنید). در پنجره باز شده بر روی دکمه Options کلیک نماید. پنجره گسترده تر خواهد شد. در قسمت کرکره‌ای Look in مقدار Values را انتخاب نمایید و در قسمت Find What چیزی ننویسد و دکمه Find All را بفشارید. با اینکار جاهای خالی را بر حسب مقدار جستجو کرده‌اید. نتایج جستجو در قسمت پایین پنجره نمایش داده می‌شود. بر روی آدرس یکی از سلول‌ها که در ستون Cell دیده می‌شود کلیک کنید. کلید میانبر Ctrl+A را از صفحه کلیدتان بفشارید. تمامی سطرها یا ستون ها خالی انتخاب خواهند شد. بسته به پراکندگی سلول‌های خالی با یکی از روش‌ها گفته شده در بالا، سطرها و ستون‌های خالی را حذف کنید.

 

حذف سطرهای خالی در اکسل با عملکرد Filter

برای حذف سطرهای خالی در این روش کل محدوده داده‌ها را انتخاب نمایید. از منوی HOME به زیر منوی Editing بروید. در بخش Sort & Filter کلیک کنید. در منوی باز شده گزینه Filter را انتخاب کنید (یا کلید میانبر Ctrl+Shift+L را بزنید). تمامی ستون‌ها فیلتر خواهند شد.

 

پس از فیلتر کردن ستون‌ها، بر روی علامت فیلتر در سر ستون یکی از ستون‌ها کلیک کنید. پنجره فیلتر باز خواهد شد. تیک کنار Select All را بردارید تا هیچ یک از گزینه‌ها در انتخاب نباشند. به قسمت پایین کادر رفته و تیک کنار Blank را بزنید تا فقط سلول‌های خالی انتخاب شوند. به روش گفته شده در بالا از زیر منوی Cell سطرهای خالی را حذف کنید.

 

توجه داشته باشید که با این روش فقط سطرهای خالی را می‌توان حذف کرد.

حذف سطرهای خالی در اکسل با ماکرو نویسی

گرچه ماکرو نویسی از پیچیده ترین قسمت های اکسل است، ولی با استفاده از این ابزار،  تقریباً هر عملیاتی در اکسل قابل انجام است. در کل اگر عملیاتی به دفعات زیاد و به صورت تکراری انجام می‌شود، پیشنهاد می‌شود از یک کد ویژوال بیسیک در قالب ماکرو استفاده کنید.

کد ماکرو برای حذف سطرهای خالی در اکسل به صورت زیر است:

 
Sub DeleteBlankRows()
    Dim Rw As Range
    If WorksheetFunction.CountA(Selection) = 0 Then
        MsgBox "No blank rows found", vbOKOnly
        Exit Sub
    End If
    With Application
        .Calculation = xlCalculationManual
        .ScreenUpdating = False
        Selection.SpecialCells(xlCellTypeBlanks).Select
        For Each Rw In Selection.Rows
            If WorksheetFunction.CountA(Selection.EntireRow) = 0 Then
                 Selection.EntireRow.Delete
            End If
        Next Rw
        .Calculation = xlCalculationAutomatic
        .ScreenUpdating = True
    End With
    MsgBox "Blank Rows Removed"
End Sub

در فایل اکسل مورد نظر به برگه‌ای که سطرهای خالی در آن قرار دارند منتقل شوید. کلید Alt+F11 را بفشارید. محیط ویژوال بیسیک اکسل باز خواهد شد. از منوی Insert ‌بخش Module را انتخاب کنید تا یک ماژول جدید ایجاد شود. کد بالا را کپی کرده و در ماژول جدید paste کنید.

 

پس از نوشتن کد مورد نظر در محیط ویژوال بیسیک آن را ذخیره کرده و به برگه ذکر شده برگردید. محدوده سطرهای خالی را انتخاب کنید. کلید Alt+F8 را بفشارید تا فهرست ماکروهای موجود را ببینید. از بین این ماکروها، ماکروی  DeleteBlankRows را انتخاب و اجرا کنید.

 

 

 

تجزیه متن یک سلول به چند سلول یا ترکیب چند سلول در یک سلول دراکسل

فرض کنید درون یک سلول یک متن یا عدد خاصی قرار دارد و شما قصد دارید که محتویات این سلول را به چند قسمت تقسیم کنید و در سلول‌های دیگری قرار دهید و یا بالعکس بخواهید محتویات چند سلول را ترکیب کنید و در یک سلول قرار دهید. این کار براحتی در اکسل قابل انجام است. در ادامه مطلب با آموزش اکسل همراه باشید تا با نحوه انجام این کار آشنا شوید.

تجزیه متن یک سلول به چند سلول

برای تجزیه محتویات یک سلول دو روش وجود دارد:

• نوشتن فرمول
• ابزار Text To Columns

 قبل از بیان این قسمت، نیاز است تعدادی از توابع متنی توضیح داده شود.

•  تابع Find:

این فرمول درون متن مورد جستجو موقعیت آغاز یک کاراکتر (حرف، عدد و کلمه) را پیدا می کند. لازم به ذکر است که هر فاصله (space) نیز یک کارکتر محسوب می شود.

=FIND(find_text , within_text , start_num)

این فرمول ۳ آرگومان (پارامتر یا شیء) دارد:

۱-   find_text (آرگومان ۱): متنی که بایستی جستجو شود این متن می تواند یک حرف یا یک کلمه یا متن باشد.

۲-  within_text (آرگومان ۲): متنی که در آن به جستجو خواهیم پرداخت. این متن نیز می‌تواند یک حرف یا یک کلمه یا متن طولانی باشد.

۳-   Start_num (آرگومان ۳): نقطه آغاز جستجو است و در آرگومان ۲ مشخص می کنیم که از چندمین کاراکتر شروع به جستجو کند که دراین صورت کاراکترهای قبلی جستجو نخواهند شد. این آرگومان از یک شروع و تا تعداد کارکتر موجود در آرگومان ۲ می‌تواند باشد.

درصورتیکه عدد صفر یا عددی بیش از تعداد کارکتر موجود در آرگومان ۲ به آن اختصاص یابد خطای #VALUE! را نشان خواهد داد.

اگر متن مورد جستجو (آرگومان ۱) در متن قابل جستجو (آرگومان ۲) موجود نباشد خطای #VALUE! را خواهیم دید.                                                                                                                                

• تابع  :Search

=Search(find_text , within_text , start_num)

تمامی آرگومانها و همچنین عملکرد تابع  Searchبا تابع Find یکسان است و تنها تفاوتشان این است که تابع Find به بزرگی یا کوچکی حرف حساس است ولی تابع Search اینگونه نیست. 

• تابع Right:

=RIGHT(text,num_chars)

این تابع تعداد مشخصی از آخرین کاراکترهای یک رشته متنی را استخراج می‌کند (متن انگلیسی از سمت راست و متن فارسی از سمت چپ).

آرگومان text: این آرگومان، متنی است که می خواهید قسمتی از آن را استخراج کنید و می تواند ارجاع به یک سل و یا نوشتن متن باشد.

آرگومان Num_chars: تعداد کاراکترهایی است که می خواهید از انتهای رشته متن استخراج شود.

• تابع Left:

=LEFT(text,num_chars)

این تابع تعداد مشخصی از اولین کاراکترهای یک رشته متنی را استخراج می‌کند (متن انگلیسی از سمت چپ و متن فارسی از سمت راست).

آرگومان text: این آرگومان، متنی است که می خواهید قسمتی از آن را استخراج کنید و می تواند ارجاع به یک سل و یا نوشتن متن باشد.

آرگومان Num_chars: تعداد کاراکترهایی است که می خواهید از ابتدای رشته متن استخراج شود.

• تابع Mid:

=MID(text,start_num,num_chars)

این تابع تعداد مشخصی از کاراکترهای یک رشته متن را با توجه به موقعیت شروع در رشته متن و تعدادی که شما مشخص می‌کنید، استخراج می کند. ورودی اول رشته متنی است که می خواهید قسمتی از آن را استخراج کنید، ورودی دوم موقعیت اولین کاراکتر و ورودی سوم تعداد کاراکترهایی است که می خواهید از متن خارج کنید.

• تابع Len:

=LEN(text)

این تابع تعداد کاراکترهای یک رشته متن را محاسبه می‌کند. اگر بین کلمات یک رشته متن فاصله وجود داشته باشد، این تابع هر فاصله را به عنوان یک کاراکتر می شمارد.

 

---

 

تجزیه متن یک سلول از طریق نوشتن فرمول

با استفاده از فرمولهایی که در بالا توضیح داده شد می توان محتوای یک سلول را تجزیه نمود. ممکن است دو حالت پیش آید:

• حالت اول اینکه تعداد کاراکترهایی که قرار است از ابتدا، انتها یا میان یک رشته متنی استخراج شود معلوم و ثابت باشد.
• حالت دوم اینکه این تعداد از پیش مشخص نباشد. برای حالت دوم می توان مثال نام و نام خانوادگی را در نظر گرفت که تعداد کاراکترهای نام یا نام خانوادگی افراد مختلف، از قبل معین نیست

برای جدا کردن نام، از تابع LEFT  در  EXCEL استفاده می‌شود به طوریکه برای ورودی دوم این تابع (تعداد کاراکترهای مورد نظر که قرار است استخراج شوند یعنی تعداد کاراکترهای نام) تابع FIND نوشته می‌شود. این تابع موقعیت کاراکتر فاصله را درون رشته متن می یابد و سپس یک واحد از آن کم میگردد تا موقعیت آخرین حرف نام مشخص شود.
برای جدا کردن نام خانوادگی، تابع MID بکار گرفته می شود. برای ورودی دوم این تابع (موقعیت اولین کاراکتر نام خانوادگی) از تابع FIND استفاده می‌گردد. این تابع موقعیت کاراکتر فاصله را درون رشته متن می یابد و سپس یک واحد به آن اضافه می‌گردد تا موقعیت اولین حرف نام خانوادگی تعیین شود. برای ورودی سوم تابع MID می‌بایست به طریقی مشخص شود که از اولین حرف نام خانوادگی به بعد چه تعداد کاراکتر باید استخراج شود. این کار به راحتی با استفاده از تابع LEN امکانپذیر است.

 

---

تجزیه متن یک سلول از طریق ابزارText To Columns دراکسل

در اینجا نیز ممکن است همان دو حالت پیش آید.

برای حالت اول که تعداد کاراکترهای مورد نظر برای استخراج ثابت و معین هستند به طریق زیر عمل کنید:

1. سلول‌هایی که قرار است تجزیه شوند را انتخاب نمایید.
2. از منوی Data، بر روی گزینه Text to columns کلیک کنید.
3. در مرحله ۱ از ۳، گزینه Fixed Width را انتخاب نمایید.
4. در مرحله ۲ از ۳، بوسیله کلیک کردن در نقاطی که می خواهید کاراکترها از یکدیگر جدا شوند، ستونها را تجزیه کنید.
5. در مرحله ۳ از ۳ در فیلد Destination آدرس سلولی که می خواهید داده ها درج شوند را وارد کنید و بر روی Finish کلیک نمایید

 برای حالت دوم، به منظور جدا کردن نام و نام خانوداگی به طریق زیر عمل کنید:

1. سلولهایی که قرار است تجزیه شوند را انتخاب نمایید.
2. از منوی Data، بر روی گزینه Text to columns کلیک کنید.
3. در مرحله ۱ از ۳، گزینه Delimited را انتخاب نمایید.
4. در مرحله ۲ از ۳، گزینه Space را انتخاب کنید.
5. در مرحله ۳ از ۳ در فیلد Destination آدرس سلولی که می خواهید داده ها درج شوند را وارد کنید و بر روی Finish کلیک نمایید

---

 

ترکیب چند سلول در یک سلول

برای این کار می توان به دو روش عمل نمود:

روش اول) در روش اول از کاراکتر & بین محتوای سلول‌ها استفاده می شود. فرض کنید می خواهیم نام و نام خانوادگی که در سلولهای جداگانه درج شده اند را در یک سلول ترکیب کنیم. برای اینکه فاصله ای نیز بین نام و نام خانوادگی درج شود، فاصله را داخل گیومه قرار دهید و به فرمول بیفزایید. در تصویر زیر چگونگی انجام این کار نشان داده شده است.

 

روش دوم) از تابع CONCATENATE استفاده می‌شود. ورودی های این تابع داده‌هایی است که باید با یکدیگر ترکیب شوند.

 

 

ایجاد فرمول ریاضی در اکسل

ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﮐﻠﯽ ﺑﻪ ﺻﻔﺤﺎﺕ ﺟﺪﻭﻝ ﺑﻨﺪﯼ ﺷﺪﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﺤﺎﺳﺒﺎﺕ ﺭﻳﺎﺿﯽ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺻﻔﺤﻪ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﻣﯽ ﮔﻮﻳﻨﺪ. ﺍﮐﺴﻞ ﻳﮏ ﻧﺮﻡ ﺍﻓﺰﺍﺭ «ﺻﻔﺤﻪ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ» ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻴﺪ ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺳﻄﺮ ﻭ ﺳﺘﻮﻥ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻭﺍﺭﺩ ﮐﻨﻴﺪ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﯼ ﺗﺎﻥ ﻋﻤﻠﻴﺎﺗﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺤﺎﺳﺒﺎﺕ ﺭﻳﺎﺿﯽ، ﻣﺮﺗﺐ ﺳﺎﺯﯼ، ﺩﺳﺘﻪ ﺑﻨﺪﯼ ﻭ… ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﻫﻴﺪ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻴﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺭﮎ ﺑﻬﺘﺮ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﻭ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺭﻳﺎﺿﯽ، ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻳﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﻧﻤﻮﺩﺍﺭ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺁﻥ ﭼﺎﭖ ﮐﻨﻴﺪ.

ﺁﺷﻨﺎﻳﯽ ﺑﺎ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ

ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺁﻧﮑﻪ ﺑﻪ ﺑﺮﺭﺳﯽ «ﺳﻠﻮﻝ ﻫﺎ» ﺩﺭ ﺍﮐﺴﻞ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ، ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺍﻃﻼﻋﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭ ﻳﮏ ﺳﻠﻮﻝ ﻭﺍﺭﺩ ﮐﺮﺩ ﺁﺷﻨﺎ ﺷﻮﻳﻢ.

ﺍﻃﻼﻋﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭ ﻳﮏ ﺳﻠﻮﻝ ﻭﺍﺭﺩ ﮐﺮﺩ ﺍﺯ ﺩﻭ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﺎﺭﺝ ﻧﻴﺴﺖ: ﻳﺎ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻳﺎ ﻓﺮﻣﻮﻝ.

ﻣﻘﺪﺍﺭ

ﺩﺭ ﺯﻳﺮ ﺑﻪ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﺩﻳﺮ ﻣﯽ ﭘﺮﺩﺍﺯﻳﻢ.

 ﺩﺭ ﻫﺮ ﺳﻠﻮﻝ، ﺑﻪ ﺟﺰ ﺍﻋﺪﺍﺩ ﻭ ﺭﻗﻢ ﻫﺎ «ﮐﻪ ﻣﺘﺸﮑﻞ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ۰ ﺗﺎ ۹»، ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﻧﻤﺎﺩﻫﺎﯼ ﺧﺎﺹ ﻣﺎﻧﻨﺪ + ﻭ – ﻭ ، ﻭ . ﻭ $ ﻭ % ﻧﻴﺰ ﻭﺍﺭﺩ ﮐﺮﺩ.

ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻮﺟﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﺍﮔﺮ ﻋﺪﺩﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻝ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﺪ، ﺍﺯ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺳﻠﻮﻝ ﺑﺰﺭﮒ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ، ﺳﻠﻮﻝ ﻧﻴﺰ ﺑﺰﺭﮒ ﺗﺮ ﺷﺪﻩ ﺗﺎ ﻋﺪﺩ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺟﺎﯼ ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﻋﺪﺩ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺭﺍ ﻭﺍﺭﺩ ﮐﻨﻴﺪ، ﻋﺪﺩ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﻳﺎ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻤﺎﺩ ﻋﻠﻤﯽ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ، ﻳﺎ ﮔﺮﺩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻳﺎ ﺳﻠﻮﻝ ﺑﺎ ﻋﻼﻣﺖ # ﭘﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ.

ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺍﻋﺪﺍﺩ، ﺩﺭ ﻫﺮ ﺳﻠﻮﻝ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﻫﺮ ﻣﺘﻦ ﺩﻟﺨﻮﺍﻫﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺯﺑﺎﻥ ﻫﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﻳﻨﺪﻭﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ، ﻭﺍﺭﺩ ﮐﺮﺩ. ﻣﺜﻼ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﮐﺎﺭﻧﺎﻣﻪ ﻳﮏ ﮐﻼﺱ، ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺳﻠﻮﻝ ﻫﺎﻳﯽ ﺍﺯ ﺭﺩﻳﻒ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻣﻘﺎﺩﻳﺮ ﻣﺘﻨﯽ ﺍﯼ ﻫﻤﭽﻮﻥ «ﻧﺎﻡ ﺩﺭﺱ»، «ﻧﻤﺮﻩ»، «ﻣﻌﺪﻝ» ﻭ… ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻝ ﻫﺎ ﻭﺍﺭﺩ ﮐﺮﺩ.

 ﺩﺭ  ﺳﻠﻮﻝEXCEL ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﻳﮏ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻓﺮﻡ DD-MM-YY ﻳﺎ DD/MM/YY (ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﯼ ﺳﺎﻝ- ﻣﺎﻩ- ﺭﻭﺯ) ﻭﺍﺭﺩ ﮐﺮﺩ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﻗﺎﻟﺐ ﺳﻠﻮﻝ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ.

 ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺗﺎﺭﻳﺦ، ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﻓﺮﻡ H:M:S (ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﯼ ﺳﺎﻋﺖ- ﺩﻗﻴﻘﻪ- ﺛﺎﻧﻴﻪ) ﻭﺍﺭﺩ ﮐﺮﺩ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﻗﺎﻟﺐ ﺳﻠﻮﻝ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ.

ﻓﺮﻣﻮﻝ

ﺩﺭ ﻳﮏ ﺳﻠﻮﻝ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﻳﮏ «ﻣﻘﺪﺍﺭ» ﻳﺎ ﻳﮏ «ﻓﺮﻣﻮﻝ» ﻭﺍﺭﺩ ﮐﺮﺩ. ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﺑﺎ ﻣﻘﺎﺩﻳﺮ ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭ ﻳﮏ ﺳﻠﻮﻝ ﻭﺍﺭﺩ ﮐﺮﺩ، ﺁﺷﻨﺎ ﺷﺪﻳﻢ. ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﻪ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﻓﺮﻣﻮﻝ ﻧﻮﻳﺴﯽ ﺩﺭ ﻳﮏ ﺳﻠﻮﻝ ﻣﯽ ﭘﺮﺩﺍﺯﻳﻢ.

ﻳﮏ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﺤﺎﺳﺒﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺁﻥ ﻳﮏ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺑﺪﺳﺖ ﻣﯽ ﺁﻳﺪ ﺭﺍ ﻓﺮﻣﻮﻝ ﻣﯽ ﮔﻮﻳﻨﺪ. ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻧﻴﺰ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﻋﺪﺩ، ﺗﺎﺭﻳﺦ، ﻣﺘﻦ ﻭ ﻳﺎ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﺎﺷﺪ.

ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﯼ ﺑﺎﻻ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺷﺪ، ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻳﮏ ﺷﯽ ﻭﺍﺭﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺟﺎﯼ ﺑﺮﮔﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ.

ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻴﺪ، ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻳﮏ ﻓﺮﻣﻮﻝ، ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻪ «ﻋﻤﻠﮕﺮ» ﺩﺍﺭﻳﺪ. ﻋﻤﻠﮕﺮﻫﺎﯼ ﺍﺻﻠﯽ ﺭﻳﺎﺿﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺻﻔﺤﻪ ﮐﻠﻴﺪ ﻧﻴﺰ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺳﺖ + (ﺑﺮﺍﯼ ﺟﻤﻊ)، – (ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻔﺮﻳﻖ)، * (ﺑﺮﺍﯼ ﺿﺮﺏ)، / (ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻘﺴﻴﻢ)، ^ (ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮﺍﻥ) ﻭ % (ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺭﺻﺪ).

ﻳﮏ ﭘﺮﻭﮊﻩ ﺳﺎﺩﻩ ﻓﺮﻣﻮﻝ ﻧﻮﻳﺴﯽ

ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻭﻗﺖ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﺷﻮﻳﺪ ﻭ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﭘﺮﻭﮊﻩ ﺍﮐﺴﻞ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﻫﻴﺪ! ﻓﺮﺽ ﮐﻨﻴﺪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﺭ ۴ ﺳﻠﻮﻝ، ۴ ﻋﺪﺩ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺑﻨﻮﻳﺴﻢ ﻭ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻝ ﭘﻨﺠﻢ، ﻣﺠﻤﻮﻉ ﺍﻳﻦ ﺍﻋﺪﺍﺩ ﺭﺍ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﺩﻫﻴﻢ.

 ﻳﮏ ﺻﻔﺤﻪ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﻨﻴﺪ ﻭ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺯﻳﺮ، ۴ ﻋﺪﺩ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻝ ﻫﺎﯼ A1 ﻭ A2 ﻭ A3 ﻭ A4 ﻭﺍﺭﺩ ﮐﻨﻴﺪ. ﺳﻠﻮﻝ A5 ﺭﺍ ﻓﻌﻼ ﺧﺎﻟﯽ ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﺪ! ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺳﻠﻮﻝ ﻳﮏ ﻓﺮﻣﻮﻝ ﺩﺭﺝ ﮐﻨﻴﻢ. ﺍﻣﺎ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ ﻫﺎﯼ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻓﺮﻣﻮﻝ ﺁﺷﻨﺎ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺷﺪ.

 

ﺭﻭﺵ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻳﮏ ﻓﺮﻣﻮﻝ ﺭﻳﺎﺿﯽ

ﺭﻭﺵ ﻧﺨﺴﺖ: ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺵ، ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺳﻠﻮﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﻓﺮﻣﻮﻝ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺩﺭﺝ ﮐﻨﻴﻢ، ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ (ﺳﻠﻮﻝ A5). ﻓﺮﺽ ﮐﻨﻴﺪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ۴ ﻋﺪﺩ ﺑﺎﻻ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺟﻤﻊ ﮐﻨﻴﻢ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻝ A5 ﻧﻤﺎﻳﺶ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﻮﺩ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻝ A5 ﻋﻼﻣﺖ = ﺭﺍ ﺗﺎﻳﭗ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ. ﺳﭙﺲ ﺁﺩﺭﺱ ﺳﻠﻮﻝ ﺍﻭﻝ ﺭﺍ ﺗﺎﻳﭗ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻋﻤﻠﮕﺮ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺟﻤﻊ (+) ﺍﺳﺖ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ. ﻫﻤﻴﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﺗﺎ ﻭﺍﺭﺩ ﮐﺮﺩﻥ ﺁﺩﺭﺱ ﺳﻠﻮﻝ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﯽ ﺩﻫﻴﻢ. ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻝ ﭘﻨﺠﻢ، ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺯﻳﺮ ﺭﺍ ﺗﺎﻳﭗ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ:

=A1+A2+A3+A4

 ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﮐﻪ ﮐﻠﻴﺪ Enter ﺭﺍ ﻓﺸﺎﺭ ﺩﻫﻴﺪ، ﻓﺮﻣﻮﻝ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺷﺪﻩ، ﻭ ﺳﻠﻮﻝ A5 ﺟﻤﻊ ﺳﻠﻮﻝ ﻫﺎﯼ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺷﺪﻩ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ.

 ﺭﻭﺵ ﺩﻭﻡ: ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺵ ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺭﻭﺵ ﻧﺨﺴﺖ ﺍﺳﺖ (ﻳﻌﻨﯽ ﻋﻼﻣﺖ = ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻝ A5 ﺩﺭﺝ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ) ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺗﺎﻳﭗ ﺁﺩﺭﺱ، ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺳﻠﻮﻝ ﻫﺎﯼ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﮐﻠﻴﮏ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ. ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﻘﺎﺩﻳﺮ ﺯﻳﺎﺩﯼ ﺳﻠﻮﻝ ﺩﺭ ﻳﮏ ﺻﻔﺤﻪ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﺩﺍﺭﻳﺪ ﺍﻣﺎ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻝ ﻫﺎﯼ ﺧﺎﺹ ﺍﺯ ﺑﺨﺶ ﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﻨﻴﺪ.

ﺩﺭ ﻫﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻴﺪ ﺁﺩﺭﺱ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺳﺘﯽ ﺗﺎﻳﭗ ﮐﻨﻴﺪ ﻭ ﻫﻢ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺳﻠﻮﻝ ﻫﺎﯼ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮﺗﺎﻥ ﮐﻠﻴﮏ ﮐﻨﻴﺪ.

ﺗﻘﺪﻡ ﻋﻤﻠﮕﺮﻫﺎﯼ ﺭﻳﺎﺿﯽ در اکسل

ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺎﺭ ﺑﺎ ﺍﮐﺴﻞ، ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺩﺍﻧﺶ ﺭﻳﺎﺿﯽ ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﺁﺷﻨﺎﻳﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ. ﺣﺘﻤﺎ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻴﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻳﮏ ﻓﺮﻣﻮﻝ ﺭﻳﺎﺿﯽ، ﻋﻤﻠﮕﺮﻫﺎ ﺩﺍﺭﺍﯼ «ﺗﻘﺪﻡ» ﻭ «ﺗﺎﺧﺮ» ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺑﺪﻳﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺧﯽ ﻋﻤﻠﮕﺮﻫﺎ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺍﻭﻟﻮﻳﺖ ﺯﻭﺩﺗﺮﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﺮﺧﯽ ﺩﻳﮕﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺍﻳﻦ ﺗﻘﺪﻡ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻧﺮﻡ ﺍﻓﺰﺍﺭ ﺍﮐﺴﻞ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺯﻳﺮ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺗﻘﺪﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻳﻌﻨﯽ ﺍﮐﺴﻞ ﻧﺨﺴﺖ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﺩﺍﺧﻞ ﭘﺮﺍﻧﺘﺰ ﺭﺍ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﺳﭙﺲ ﻋﻼﻣﺖ ﻫﺎﯼ ﻣﻨﻔﯽ، ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﺭﺻﺪﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﺳﭙﺲ ﺗﻮﺍﻥ ﺭﺍ ﺣﺴﺎﺏ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻋﺒﺎﺭﺍﺕ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺿﺮﺏ ﻭ ﻳﺎ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻫﻢ ﻋﻤﻠﮕﺮﻫﺎﯼ ﺟﻤﻊ ﻭ ﺗﻔﺮﻳﻖ ﺭﺍ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.

()

ﻋﻼﻣﺖ ﻣﻨﻔﯽ (-)

%

^

* ﻭ /

+ ﻭ –

ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﻭ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﺠﺪﺩ (Undo and Redo)

ﻭﻗﺘﯽ ﻳﮏ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻳﺎ ﻳﮏ ﻓﺮﻣﻮﻝ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻳﮏ ﺳﻠﻮﻝ ﺗﺎﻳﭗ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﺪ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺁﻥ ﺭﺍ ﭘﺎﮎ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﺪ، ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻴﺪ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪﻩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻋﻤﻠﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﻥ «Undo» ﻣﯽ ﮔﻮﻳﻨﺪ، ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺍﻧﻴﺪ. ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﺜﺎﻝ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻝ A1 ﻋﺪﺩ ۱۲ ﺭﺍ ﺗﺎﻳﭗ ﮐﻨﻴﺪ ﻭ ﺳﭙﺲ ﭘﺎﮎ ﮐﻨﻴﺪ، ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﮔﺰﻳﻨﻪ Undo ﮐﻪ ﺩﺭ  Access Toolbar ﻧﻤﺎﻳﺶ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ، ﻣﺠﺪﺩﺍ ﻋﺪﺩ ۱۲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻠﻮﻝ A1 ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺍﻧﻴﺪ. ﺍﻳﻦ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺩﻭ ﮐﻠﻴﺪ Ctrl+Z ﺩﺭ ﻭﻳﻨﺪﻭﺯ ﻳﺎ Cmd+Z ﺩﺭ ﻣﮏ ﻧﻴﺰ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩ.

 

 ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﻧﮑﻪ ﺍﺯ ﮔﺰﻳﻨﻪ Undo ﺑﺮﺍﯼ ﻟﻐﻮ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻳﺪ، ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﺎﺯ ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ ﺷﻮﻳﺪ ﻭ ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﺪ ﻋﻤﻠﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻟﻐﻮ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻳﺪ ﺭﺍ  ﻣﺠﺪﺩﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﻫﻴﺪ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺯ ﮔﺰﻳﻨﻪ Redo ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻴﺪ. ﺍﻳﻦ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺩﻭ ﮐﻠﻴﺪ Ctrl+Y ﺩﺭ ﻭﻳﻨﺪﻭﺯ ﻳﺎ Cmd+Y ﺩﺭ ﻣﮏ ﻧﻴﺰ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩ.

 

 

جدول در اکسل

فارسی کردن اعداد در نمودارهای اکسل

بر خلاف نرم‌افزار ورد، اعداد موجود در نمودارهای اکسل را نمی‌توان با انتخاب فونت فارسی و یا با استفاده از گزینه Right-to-Left در زبانه Home و بلوک Alignment فارسی کرد. برای این کار دو روش وجود دارد که در ادامه مطلب به آن‌ها اشاره شده است. در ادامه مطلب با آموزش excelهمراه باشید.

 

روش اول: اضافه کردن کد در  اکسل

ابتدا روی اعداد مورد نظرتان (محورها یا سری‌ها) راست کلیک کرده و گزینه Format Axis را انتخاب کنید.

سپس در پنجره باز شده، منوی Number را انتخاب کرده و در قسمت Category روی گزینه Custom کلیک کنید.

و پس از وارد کردن کد فرمت زیر در کادر خالی، روی دکمه Add کلیک کنید.

[$-3010000]0

اگر اعداد بصورت اعشاری بودند، بطور مثال برای نمایش دو رقم اعشار، از نقطه دو صفر استفاده کنید.

[$-3010000]0.00

در پایان با کلیک روی اعداد روی نمودار، براحتی می‌توانید فونت و اندازه دلخواه را روی آن‌ها اعمال کنید.

روش دوم: استفاده از فونت‌های خاص

با نصب فونت‌های خاص نظیر فونت‌های پروین به طور مثال PW-Nazanin bold.ttf و انتخاب آن‌ها می‌توان اعداد موجود در نمودار اکسل را فارسی کرد.

امید واریم این آموزش نیز  موردعلاقه ی شما عزیزان قرارگرفته باشد

بررسی تابع COUNTIFS – COUNT – COUNTIF

 تابع COUNT تابع COUNT با تابع SUM در اکسل متفاوت است. این توابع هر کدام برای منظور خاصی استفاده می شوند. تابع COUNT برای شمارش اعداد به کار می رود و نه جمع کردن اعداد. همچنین تابع COUNT فقط اعداد را می شمارد و از شمردن داده های غیر عددی صرف نظر می کند.                                                 با آموزش امروز همراه باشید                                                                                                                                                              تابع COUNT در اکسل

تابع COUNT با تابع SUM در اکسل متفاوت است. این توابع هر کدام برای منظور خاصی استفاده می شوند. تابع COUNT برای شمارش اعداد به کار می رود و نه جمع کردن اعداد. همچنین تابع COUNT فقط اعداد را می شمارد و از شمردن داده های غیر عددی صرف نظر می کند. برای این منظور می توانید در محدوده ای که دارای عدد و متن می باشد برای شمارش داده های عددی از این تابع استفاده کنید.

برای شمارش اعداد واقع در یک ناحیه در یک سلول این فرمول را بنویسید.

=COUNT(Range)

که منظور از Range در این فرمول ناحیه ای است که اطلاعات مورد نظر برای شمارش در آنجا وجود دارد.

برای مثال A1:C6 . اگر بعداً اطلاعات جدید را به ناحیه قبلی اضافه نمایید فرمول به صورت خودکار به روز می شود. بنابراین توجه داشته باشید فرمول را در جایی قرار دهید که از ناحیه انتخابی برای شمارش فاصله کافی داشته باشد.

در فرمول بالا شما می توانید ورودی های بیشتری را اضافه نمایید. برای مثال”

=COUNT(B2:B10,10,”10”)

در این فرمول دو مقدار دیگر اضافه شده اند 10 و “10” كه اکسل هر دو مقدار را به عنوان عدد درنظر گرفته و آنها را نیز شمارش می کند

 

---

 

توابع COUNTIF و COUNTIFS در اکسل

برای شمارش سلول هایی که دارای معیار مشخصی باشند از توابع COUNTIF و COUNTIFS استفاده می شود. از تابع COUNTIF زمانی استفاده می شود که دارای یک شرط باشیم.

مثال: (COUNTIF(B2:B7,200 که در این صورت ناحیه B2: B7  برای پیدا کردن عدد 200 جستجو می شود.

از تابع COUNTIFS زمانی استفاده می شود که دارای بیش از یک شرط باشیم

مثال: (COUNTIFS(B2:B7,200,E2:E7,300=که در این صورت اگر هر دو شرط همزمان برقرار باشند آنگاه این سلول ها شمارش خواهند شد.

در واقع توابع COUNTIF و COUNTIFS توابع شمارش شرطی هستند.

به جای علامت = در فرمول های فوق می توان از عبارات (“>” و”=>” کوچکتر و کوچکتر مساوی) نیز استفاده کرد.

مثال:

=COUNTIFS(A1:A6,”>200”)

يا

=COUNTIFS(D1:D6,”<=300”)

این دو تابع همچنین می توانند برای داده های غیر عددی نیز استفاده شوند.مثلاً تابع

=COUNTIF(B2:B25,”Excel”)

سلولهایی را شمارش می کند که در آنها کلمه “Excel” قرار داشته باشد. (این تابع به کوچکی و بزرگی حروف حساس نیست)

امید واریم این آموزش اکسل نیز برای شما جالب باشد

 

انواع نمودار، کاربردها و روش کشیدن آن‌ها دراکسل

در بسیاری از پژوهش‌ها به منظور بیان به‌تر نتایج و انتقال ساده‌تر مفاهیم، توصیه می‌شود داده‌ها را دسته‌بندی کرده و در جدول‌ها و نمودارها نمایش داده شود. نرم‌افزارهای گوناگونی می‌توانند برای کشیدن نمودار به کار برده شوند. پرکاربردترین، ساده‌ترین و فراگیرترین نرم‌افزار موجود، اکسل است از مجموعه‌ی میکروسافت‌آفیس می‌باشد. این برنامه اگر چه حرفه‌ای نیست و بسیاری پژوهش‌گران از نرم‌افزارهای دیگری مثل SPSS‌ یا msTAT استفاده می‌کنند، اما شروع خوبی برای یادگیری کاربرد نمودارها و کشیدن آن‌ها به کمک رایانه می‌باشد.                                                     

 نخستین مرحله‌ از رسم نمودار، وارد کردن داده‌ها در یک کاربرگ(worksheet) از اکسل می‌باشد. نام متغیرها یا گروه داده‌ها را نیز بالای ستون مربوط به آن بنویسید. معمولا متغیر یا گروه داده را در ستون اول و فراوانی یا مقدار هر گروه یا متغیر را در ستون بعد روبروی آن وارد می‌کنند. برنامه‌ی اکسل متغیر یا گروه داده را به صورت خودکار، روی محور افقی و فراوانی یا مقادیر را روی محور عمودی نشان می‌دهد.

انواع نمودارهای پیش‌فرض در برنامه‌ی اکسل وجود دارد که هر کدام دارای کاربرد ویژه‌ی خود می‌باشد. به عبارتی هر کدام از انواع نمودارها برای بیان داده‌های خاصی مناسب‌ترند. در ادامه پرکاربردترین انواع نمودارها و نحوه‌ی رسم آن‌ها شرح داده شده است.

نمودار میله ای:

هنگامی که داده ها یا متغیرهای گسسته یا طبقه‌بندی شده داریم، نمودار میله‌ای یک نمودار گویا برای نشان‌‌دادن داده‌هاست. برای مثال تعداد فرزندان خانواده یا تعداد افرادی که به یک سوال پاسخ مثبت داده‌اند، داده‌های گسسته‌اند. متغیر دما را می‌توان به عنوان مثال به سه دسته‌ی 34-25، 44-35 و 54-45 طبقه بندی کرد. برای تحلیل بسیاری از پرسش‌نامه‌ها نیز نمودار میله‌ای می‌تواند مناسب باشد.

برای رسم نمودار در اکسل داده‌ها را وارد کنید

سپس ستون فراوانی‌ها را انتخاب کنید.

سپس از منوی بالا سربرگ Insert را کلیک کنید. انواع نمودار را در آن جا می‌بینید. برای رسم نمودار میله‌ای از الگوی Column یا Bar استفاده کنید.

بنا به کارایی نمودار مورد نظر و سلیقه‌ی خودتان می‌توانید هر یک از این پنج مدل نمودار را به عنوان نمودار میله‌ای انتخاب کنید. با کلیک روی نمودار مورد نظر، نمودار میله‌ای شامل مقادیر مورد نظر شما رسم می‌شود و به صورت یک شی جداگانه روی کاربرگ شما نشان داده می‌شود. با کلیک و راست‌کلیک بر روی بخش‌های گوناگون نمودارتان، می‌توانید گزینه‌های آن را از قبیل رنگ، نام نمودار، برچسب‌ها، سه‌بعدی بودن، پس‌زمینه‌ی نمودار و ... را به اشکال مختلف تغییر دهید. با گرفتن و کشیدن نمودار می‌توانید محل آن را در کاربرگ‌تان تغییر دهید.

در حالتی که بیش‌تر از یک متغیر وجود داشته باشد نیز می‌توان از نمودار میله‌ای استفاده کرد. مثلا اگر غلظت یک ماده را در سه دمای مختلف اندازه‌گیری کرده باشیم، برای رسم نمودار میله‌ای داده‌ها را وارد می‌کنیم

متغیرهای مورد نظر را انتخاب کنید. توجه داشته باشید که متغیر دما را مارک دار نکنید زیرا نیازی نیست و نباید درون نمودار رسم شود. بعدا در قسمت نام‌گزاری محورهای نمودار می‌توانید آن را در نظر بگیرید.

مجددا با رفتن به قسمت insert و انتخاب Column یا Bar نمودار میله‌ای مورد نظرتان را انتخاب کنید. با کلیک روی نمودار مورد نظر، نمودار میله‌ای رسم می‌شود.

نمودار دایره‌ای دراکسل:

نمودار دایره‌ای برای داده‌های گسسته و پیوسته قابل نمایش است. این نمودار برای نشان دادن نسبت بین اجزاء و یک کل بکار میرود. هنگامی که یک موضوع را به بخش‌هایی تفکیک کنیم، نمودار دایره‌ای بسیار مناسب است. مثلا درآمد یک شرکت به بخش‌های مختلف تعلق می‌گیرد. می‌توان آن را با نمودار دایره‌ای نمایش داد.

 برای رسم نمودار در اکسل ابتدا داده‌ها را وارد کنید:

با رفتن به قسمت Insert و انتخاب Pie نمودار دایره‌ای یا قطاعی مورد نظرتان را انتخاب کنید. با کلیک روی آن، نمودار دایره ای رسم می‌شود.

نمودار پراکنش:

در مواقعی که داده‌های متعدد دسته‌بندی نشده برای دو متغیر داشته باشیم و بخواهیم آن دو را نسبت به هم بسنجیم نمودار پراکنش نمودار مناسبی است. مثلا مقایسه‌ی معدل دانشگاه و معدل دیپلم. یا تعداد فرزندان و سطح درآمد.

برای رسم نمودار ابتدا داده‌ها را در اکسل وارد می‌کنیم.

سپس ستون‌های مورد نظر را انتخاب می‌کنیم.

با رفتن به قسمت Insert و انتخاب الگوی Scatter نمودار مورد نظرتان را انتخاب کنید. با کلیک روی آن، نمودار پراکنش رسم می‌شود.

هم‌چنین برای پراکندگی داده‌هایی که دارای دو صفت هستند و مقایسه‌ی فراوانی، این نمودار مناسب به نظر می‌رسد. برای مثال می‌توان اندازه و دمای ستاره‌ها را به  در نمودار نمایش داد.

نمودار خطی:

این نمودار شبیه نمودار پراکنده است با این تفاوت که چند گروه دارای دو صفت در محور عمودی و افقی نشان داده می‌شوند و نقاط مربوط به یک گروه با خط به هم وصل می‌شوند. این نوع نمودار برای تاکید بر روند و تغییرات مقادیر در طول زمان به کار می‌رود. برای رسم این نوع نمودار کافی است مانند روش‌های قبل داده‌ها را وارد و انتخاب کنید و با رفتن به قسمت Insert و انتخاب الگوی Linear نمودار موردنظرتان را انتخاب کنید.

هنگام انتخاب کردن (مارک کردن) داده‌ها توجه داشته باشید که تنها ستون مربوط به متغیر وابسته را انتخاب کنید و نام ستون‌ها را انتخاب نکنید. برنامه به طور خودکار ستون مربوط به متغیر مستقل را روی محور افقی و ستون مربوط به متغیر وابسته را روی محور عمودی نشان خواهد داد.

این نمودار پرکاربردترین نوع نمودار در اکسل است.

برای تغییر مشخصات نمودار می‌توانید روی آن کلیک کنید. در بالای صفحه، قسمت منو، سربرگ‌های Design، Layout و Format پدیدار می‌شوند. از آن‌ها برای ایجاد تغییرات گوناگون در نمودارتان استفاده کنید.                                                    امید واریم این آموزش نمودارهای اکسل نیز مورد توجه شما خوبان قرارگیرد